Xpedo Thrust SL Ti in de test

De pedalen zijn ongelooflijk licht - vooral in directe vergelijking met mijn oude Speedplay Zero. Natuurlijk heeft het ook een nadeel: het eerder genoemde gewichtslimiet van 86 kg. Gelukkig valt dat bij mij net binnen, en HIT-trainingen met all-out sprints doe ik toch niet op een smarttrainer of een starre trainerfiets.

Ook de stijl van de matzwarte pedalen met hun subtiele gouden opschrift vind ik geweldig, niet in de laatste plaats omdat die perfect past bij mijn ABUS Gamechanger 2.0. Het ontwerp is echter toch neutraal genoeg en past bij elk crankstel, op alle fietsen en natuurlijk bij elke helm.

Een zegen was ook de montage van de Kéo-pedaalplaatjes: quick-and-dirty vastgeschroefd, even ingeklikt om positie en hoek te controleren, minimaal bijgesteld, vastgezet - klaar. Als ik denk aan de montage van de Speedplay-pedaalplaatjes met hun in totaal 18 kleine kruiskopschroeven, krijg ik er nu nog rillingen van.

In de levering zaten meteen twee paar pedaalplaatjes, éénmaal met 0° en éénmaal met 6° bewegingsvrijheid, wat erg praktisch is. Voor de rit in de buitenlucht koos ik de rode plaatjes met 6° en op mijn indoor-trainingsschoenen monteerde ik de zwarte met 0°. Het inklikken gaat met beide plaatjes erg precies; alleen de stelschroef voor de ontkoppelingskracht vond ik wat wennen - enerzijds zwabberig, anderzijds zonder fijn instelbereik. Je moet er in ieder geval de tijd voor nemen, alleen korte slagen draaien, tussendoor het resultaat uitproberen en ze beslist niet te ver doordraaien. Maar hoe strak je ze ook afstelt - het uitklikken gaat net zo zeker en precies als het inklikken.

Wat de werking tijdens de rit betreft, kan ik alleen maar lof uitspreken. Het instappen lukt intuïtief, omdat het pedaal altijd in de optimale stand naar beneden hangt. Het brede steunvlak voelt geweldig aan - dat was ik door mijn Speedplays helemaal niet meer gewend - en het uitstappen lukt, zoals gezegd, ook altijd perfect.

Na meerdere ritten in de regen kon ik een minimaal stroever instappen opmerken, daarom heb ik het mechanisme nagesmeerd met Variolube S200 spray (waarschijnlijk had ook Ballistol, WD40 of siliconenspray gewerkt). Daarna was de oorspronkelijke functie weer duurzaam hersteld.

Een waar genot is de geruisloze werking, volledig zonder gekraak aan de as of het irritante piepen van de bladveren, die ik nog kende van de Look Kéo Blade Carbon. Een carbonveer die zou kunnen breken bestaat bij Xpedo ook niet, omdat hun "veer" immers uit MDU bestaat. Ik ben natuurlijk geen natuurkundige of chemicus en heb ook geen kristallen bol, maar ik vertrouw erop dat het elastomeer het houdt.

Hoewel de Xpedo Thrust SL al een aantal jaren op de markt lijken te zijn, hebben ze vermoedelijk pas recent de sprong naar Europa en de bekende webshops en vakhandel gemaakt. Daardoor zijn actuele gebruikerservaringen schaars. Bij nader zoeken vind je feedback uit andere delen van de wereld over de normale Thrust-pedalen met stalen veren en een eerdere SL-versie die nog geen verstelbout voor de loslaatkracht had. De meeste bezitters waren enthousiast; slechts één gewichtsfanaat meldde meerdere lagerschade aan de as.

Wij hebben de pedalen twee maanden lang op drie verschillende fietsen gereden (Canyon Endurace, Yamaha Wabash en een nieuwe TREK) en waren blij met "lichtgewicht zonder concessies aan de functie". Bovendien is ook dit Xpedo-product stijlvol vormgegeven, ergonomisch ontworpen, stil en loopt het licht; dankzij het KéO-standaard zijn veel plaatjes en schoenen compatibel. Getrouw aan het motto "Niet weggooien - hergebruiken" kunnen voor eventuele reparaties na de garantietijd assen en cartridge-lagers apart worden besteld.

Uiteindelijk voor ons een echte koopaanbeveling voor gewichtsfanaten en kenners. Wie zwaarder is en/of harder rijdt, kiest beter voor de CrMo-as (210 gram). Welke prijs je daarvoor betaalt, kun je binnen bepaalde grenzen zelf bepalen — een blik in de zoekmachine helpt.