Rose Root Miller Plus 3 in de langetermijntest

Lange tijd was ik, wat mijn werkuitrusting betreft, een groot fan van minimalisme en bio-bikes; want licht en zonder actieradiusbeperking onderweg zijn betekent maximale flexibiliteit. En hoewel dat nog steeds geldt voor mijn camera-uitrusting, hebben de toegenomen actieradius van accu's, de laadinfrastructuur en in het algemeen de steeds betere prestaties van e-bikes er inmiddels voor gezorgd dat ik bij fotoshoots en zelfs onze regioreportages steeds vaker ook naar de e-MTB grijp.
De Rose Root Miller Plus was vorig seizoen mijn "partner in crime", plezier- en werkfiets tegelijk - en daarbij zo pragmatisch en toegankelijk als je van een goed gereedschap mag verwachten. Maar meer daarover na de technische feiten.

De matglanzende, groene kleur bevalt me op mijn Backroad nog steeds als op de eerste dag en staat ook het carbonframe van de Root Miller Plus uitstekend.
De kabels zijn netjes gerangschikt en lopen via het balhoofd in het frame, zoals dat bij moderne bouw gebruikelijk is. Niet zo progressief is de geometrie; in plaats van mee te gaan in de "langer en platter"-trend oogt ze eerder braaf en conservatief - wat een goed allround-rijgedrag echter niet in de weg staat. Aangenaam neveneffect: bij sommige moderne e-MTB's moet ik tegenwoordig het voorwiel demonteren om ze in de VW-transporter te krijgen; bij de Rose is dat niet nodig.

Hoewel het accubereik bij lange fotodagen op de Biobike geen probleem is, blijft het gewicht van de uitrusting qua prestaties altijd een belangrijke factor. Een E‑MTB heeft weliswaar een door de accu beperkte actieradius, maar je kunt bij het inpakken van de fotorugzak flink uitpakken. Zo zijn een tweede, een derde lens, een paar reserveaccu's, een drone, regenbescherming en warme reservekleding allemaal geen probleem - de Rose zal het heus wel dragen! Mocht de accu dan toch eens tegen zijn grenzen aanlopen, dan heb je met de Bosch-motor de beste kans om ergens onderweg op een beschikbaar en compatibel laadkabel te stuiten.

Het tweede grote voordeel voor mij als fotograaf is dat je snelle fotorijders zoals NoBrain, Lukas S. of Gabriel W. niet alleen op de hielen kunt blijven, maar ze in rupsachtige volgorde steeds weer kunt inhalen, fotograferen, inhalen, fotograferen, weer inhalen, fotograferen, ... kunt.

De Bosch CX duwt, zoals je van Bosch gewend bent, altijd flink aan. Hoewel de motor in de eMTB-stand afhankelijk van je eigen inspanning behoorlijk goed moduleert, kan het in steil terrein toch geen kwaad om een vinger op de achterrem klaar te hebben.
Dat de bike in zeer steil terrein af en toe de neiging heeft om omhoog te bokken, komt natuurlijk ook door mijn compacte, relatief rechtop zittende positie bij maat M (180 cm). Afhankelijk van persoonlijke voorkeur kan ook een maat groter in overweging worden genomen. Ik houd 'm liever compacter en lichter; met de zware camerarugzak op mijn rug ben ik toch dankbaar voor elk gram dat ik in geval van twijfel niet in de duwmodus over rotsen hoef te slepen.

Ervaring leert dat het weinig zin heeft om over accubereik te schrijven, want dat hangt extreem af van het totaalgewicht, het ondersteuningsniveau, de buitentemperatuur, de hoogtemeters en nog veel meer.
625 Wh zijn wat ze zijn en volstaan in mijn geval voor bijna 1.000 hoogtemeters en 27 km onder extreme omstandigheden (-6°C, Turbo-stand) of in het ideale geval voor net geen 2.000 Hm (Eco- en Tour-stand met veel eigen inspanning). Daartussen zullen de meesten in mijn gewichtsklasse (74 kg) zich bevinden.

Ik hou van overzichtelijke bikes. Ik geloof dat ik iets soortgelijks destijds ook schreef bij mijn beslissing voor de Mondraker Foxy, waar ik tussen twee maten eveneens voor de kleinere (M) koos. De compactere vorm geeft mij en mijn rugzak naar mijn gevoel meer bewegingsruimte bergaf.
Dat gaat weliswaar ten koste van de stabiliteit en prestaties bij hoge snelheid, maar biedt me in het bochtenwerk en op steil terrein net iets meer speelruimte ... vooral als je het extra gewicht van een e-bike onder je hebt.

Zo is de Rose bergaf een levendig, snel reagerend e-bike, en ook het RockShox-onderstel geeft duidelijke feedback van de ondergrond. Toch biedt het, zeker met het oog op de mogelijke doelgroep van dagelijkse en allroundbikers, veel reserves in alle situaties.
Zo had ik op mijn thuis-trails, maar ook op menige technische downhill of bij de sleutelpassages op de Anninger geen problemen, wat misschien ook deels aan mijn gematigde snelheid lag.

De Rose heeft het afgelopen seizoen gebracht wat ik ervan had verwacht. De Root Miller Plus biedt misschien niet de meest progressieve geometrie of het meest opvallende totaalbeeld, en ook niet de meest uitgesproken technische details of toeters en bellen; maar de basis van de fiets is degelijk. Het frame, de afwerking, de kabelgeleiding, de uitneembare accu, de ingebouwde componenten met een goede mix van beproefde Shimano- en Bosch-techniek, robuuste wielen en de RockShox-vering maken van de Rose een uitstekende allrounder.
Zo was de fiets voor mij een betrouwbare metgezel bij veel fotoshoots en bij de ene of andere langere tocht, waar je, dankzij Bosch, nooit lang naar een oplaadmogelijkheid hoeft te zoeken.

Door de mullet-setup (29” wielen voor, 27,5” achter) en de compacte maat M brengt de Root Miller Plus minder dan 23 kg op de weegschaal en is hij naar mijn gevoel ook behoorlijk reactief en levendig op de trail.
Natuurlijk laten sommige parameters hier en daar ruimte voor optimalisatie, maar het totaalpakket was overtuigend en precies datgene wat ik me, pragmatisch als ik ben, had voorgesteld als een betrouwbaar werkpaard.