Trek Fuel EX 9.8 XT Di2 Gen 7 2026 in de test

Aanvullend maakt het balhoofd in de nieuwe Zero-Stack-standaard het plaatsen van hoekverstelbare balhoofdschalen mogelijk, zodat de voorkant naar persoonlijke voorkeur één graad steiler of vlakker gereden kan worden, zonder de trapashoogte te beïnvloeden. In tegenstelling tot voorheen is men hier echter niet langer beperkt tot Treks propriëtaire oplossingen en kan men bijvoorbeeld ook kleur in het aftermarket-aanbod brengen.
De klassieke MinoLink, zoals men die van vroeger kent, behoort daarentegen tot het verleden.

Bovendien is de heruitgave opnieuw geoptimaliseerd voor modern trailgebruik – en dat niet alleen met meer veerweg en een herwerkte onderbuis en stevige kettingstijlbescherming, of het beproefde Active Braking Pivot, dat voorkomt dat de vering stijf wordt tijdens het remmen.
De zitbuis is nogmaals verkort, maar vooral rechtgetrokken, waardoor dropperposts met een lange slag gebruikt kunnen worden. In de voorste driehoek van het frame ontstaat daardoor ook meer ruimte voor bijvoorbeeld een grote drinkfles of accessoires zoals een minipomp of -tool, waarvoor er ook bevestigingspunten op de bovenbuis zijn.
Voor dat soort uitrusting is er bovendien een eigen, opnieuw vergroot opbergvak in de onderbuis. Zowel aluminium- als carbonframes zijn met dit opbergvak uitgerust, inclusief twee (!) zachte toolbags voor het geruisloos opbergen van de spullen.

De Reach is met ongeveer 10 mm gegroeid, in maat L bijvoorbeeld tot 482 mm. Door langere balhoofdbuizen is bij de grotere maten ook de stack hoger, wat het 'over de kop slaan'-gevoel bij steile afdalingen op afstand houdt. De achtervorken groeien daarentegen mee en variëren tussen 437 en 452 mm.
Apropos maten: Zijn fijne, uit zeven stappen bestaande maatvoering heeft Trek – vermoedelijk om kosten te besparen – ingeperkt. XS en M/L worden voortaan niet meer aangeboden. Terwijl fans van de 18" tussengrootte dankzij de lage standover-hoogte en korte zitbuizen nog steeds goed bediend worden, moeten mensen kleiner dan 155 cm nu definitief naar een andere fiets uitkijken.

Geometrie

Het idee om verschillende veerwegen en achterwielmaten mogelijk te maken is in principe erg slim; toch kun je niet alle combinaties kant-en-klaar kopen. De LX-versie met 160 mm veerweg (met langere demperweg) en de EX met 145 mm achteraan zijn er alleen met 29" achterwiel. De MX-variant met 150 mm alleen met 27,5". Achteraf kunnen alle varianten via de onderste demperbevestiging worden omgeschakeld tussen 29" en 27,5", maar je moet bepaalde combinaties van de schommelarmen met wielmaten aanhouden. Gebruik je een MX-schommelarm met een langere 65 mm demperweg (Fox-luchtmodellen kunnen intern worden aangepast), dan verandert de veerweg naar 163 mm. De verschillende schommelarmen van EX, MX en LX zijn afzonderlijk verkrijgbaar.

Er is bovendien een uitzondering, en die betreft juist onze testfiets: de Fuel EX in maat S heeft namelijk een MX-schommelarm met 150 mm veerweg en een 27,5" achterwiel voor een betere pasvorm (een ombouw naar 29" is echter mogelijk).
Omdat het dus de achterwielvering van een MX combineert met de geometrie van een EX en daarmee als enige model in het hele Fuel-assortiment van de norm afwijkt, rapporteren we hieronder over die uitzondering. Maar lichaamslengtes en de beschikbaarheid voor tests laten zich nu eenmaal niet naar wens regelen …

Zoals altijd is het Trek-kleurenpalet echt mooi om te zien. Het hier aanwezige carbonmodel komt met zijn lak in Gloss Dark Carmine/Matte Trek Black bijna ingetogen over. Veel levendiger en (nog steeds) prachtig zijn de twee andere OCLV-opties in Gloss Chameleon Green/Matte Black respectievelijk Purple Phaze/Amethyst Marble.
Algemeen iets ingetogener, desondanks superstijlvol, presenteren zich de drie kleurvarianten van de aluminiumvariant in rood-, grijs- en groentinten.

De testfiets is, naast Fox-veren (Factory 36 Float EVOL/Factory Float X) en Maxxis Minion-banden met EXO+-karkas en Grip- (voor) resp. Terra-mengsel (achter), uitgerust met een elektronische Shimano XT en een 4-zuigerrem van hetzelfde huis, met remschijven van 203 resp. 180 mm.
Uit de eigen schappen van het concern haalt Trek de wielen (Bontrager Line Cpomp 30), de dropperzadelpen (Bontrager Line Dropper) evenals het zadel (Verse Pro) en de stuurpen (Bontrager Elite).

De zevende generatie van de Trek Fuel is geen licht trailbike - althans niet met het uitrustingspakket van ons 9.8 Di2-model.
Dikke banden en stevige wielen duwen het gewicht van onze kleine testfiets met 27,5"-achterwiel (in plaats van de 29er bij de andere maten, die nog zwaarder zou zijn) naar 14,75 kg. Met pedalen tik je de 15-kg-grens aan. Uff!
In combinatie met de zachtste rubbersamenstelling aan de voorkant blijft het acceleratiepotentieel van de EX dus natuurlijk beperkt.

Het gewicht valt natuurlijk op tijdens lange beklimmingen en vooral in steilere secties; topprestaties bergop moet je dus niet verwachten.
Op de een of andere manier kun je je in die situaties niet van het gevoel ontdoen dat je meer met een enduro- dan met een trailbike onderweg bent. Vooral op asfalt voelt het alsof je door een stroom van honing trapt. Een toestand die in het terrein gelukkig minder opvalt.
Wie het klimgedrag van de fiets erg belangrijk vindt of wie zich een paar zweetdruppels op weg naar de afgelegen top wil besparen, kan met een wissel naar lichtere banden met een lager rolweerstand zeker het één en ander uit de EX halen - moet dan echter vrijwel zeker concessies in de afdaling accepteren.

Daartegen staat een uitgekiend onderstelsetup, dat bij gematigde snelheden het wiebelen van de vering tijdens het klimmen praktisch onmerkbaar maakt. Pas wanneer je krachtig in de pedalen trapt, wiebelt de vering licht mee, maar zelfs dat is niet echt storend. Een greep naar de makkelijk bereikbare platformhendel van de demper brengt optioneel totale rust in het onderstel.
Laat je de demper tijdens het klimmen gewoon open meewerken, dan word je beloond met fijngevoeligheid op het hoogste niveau. Daarbij heeft dat toch geen negatieve invloed op het trapritme. Zelfs grovere obstakels kun je onder kettingspanning ongestoord overrollen.

De kleinste framemaat heeft met 78,7 graden veruit de steilste effectieve zithoek — en we waarderen deze uiterst efficiënte trappositie.
Persoonlijk zouden we ons ook voor de grotere framematen een vergelijkbare maat wensen. Omdat de daadwerkelijke zithoek echter over alle maten identiek is, vlakt de effectieve hoek geleidelijk af — bij XXL tot niet meer helemaal van deze tijd 76,4 graden.

Door de zeer korte achtervorken van het maat-S- en M-frame komen deze varianten in zeer steile, technische passages eerder omhoog dan de besten in hun klasse. Met toenemende framematen en de daarbij langere achtervorken zou het voorwiel langer aan de grond moeten blijven.
Over alle modelmaten zijn traparmen van 170 mm gemonteerd. Vooral bij de kleinere hadden we ons echter kortere modellen gewenst. Als je eenmaal gewend bent aan de verhoogde bodemvrijheid, is het moeilijk om weer aan langere traparmen te wennen. Afgezien daarvan zijn er inmiddels meer dan genoeg studies die aantonen dat zelfs voor grotere rijders geen functionele voordelen van langere traparmen te vinden zijn.