Schwalbe Aerothan binnenbanden met aluventiel en Clik in de test
17.06.25 10:05 4522025-06-17T10:05:00+02:00Text: NoPain (vertaald door AI)Foto's: Erwin HaidenTPU ontmoet Clik: Ultraharde praktijktest van Schwalbes premium-binnenbanden van de tweede generatie op gravel- en racefietsen.17.06.25 10:05 5252025-06-17T10:05:00+02:00Schwalbe Aerothan binnenbanden met aluventiel en Clik in de test
17.06.25 10:05 5252025-06-17T10:05:00+02:00 NoPain (vertaald door AI) Erwin HaidenTPU ontmoet Clik: Ultraharde praktijktest van Schwalbes premium-binnenbanden van de tweede generatie op gravel- en racefietsen.17.06.25 10:05 5252025-06-17T10:05:00+02:00
Vier jaar na de gezamenlijke ontwikkeling met BASF brengen de Zwaben hun Aerothansslangen naar de volgende evolutiestap. Het beproefde thermoplastische polyurethaan (TPU) blijft onaangeroerd – maar aan de ventielschacht is flink gesleuteld: in plaats van kunststof wordt er nu aluminium met buitendraad gebruikt. Dat zorgt niet alleen voor extra stevigheid, maar ook voor eenvoudigere bediening bij montage, demontage en drukcontrole.
Bovenop is er een duidelijk pluspunt wat compatibiliteit betreft: de nieuwe Aerothans zijn nu volledig compatibel met het Schwalbe Clik Valve, de Schwalbe Airmax Smart Bike Sensor, de Bosch Speed Sensor en met alle pompen.
De beproefde sterke punten blijven vanzelfsprekend behouden: laag gewicht, hoge lekbestendigheid, een rijgevoel dicht bij een tubeless-setup evenals de compacte pakmaat.
Dankzij ons goede contact met het Schwalbe-ontwikkelingslaboratorium mochten wij de nieuwe Aerothansslangen met aluminiumventielpen al meerdere maanden op racefiets en gravelbike met Clik-ventielen beoordelen.
De nieuwe Aerothansslangen met aluminiumventielpen zullen vanaf het najaar 2025 in de handel verkrijgbaar zijn.
Aerothan is niets zonder Clik.
Klinkt raar, maar zo is het!
Over Aerothan
Met thermoplastisch polyurethaan genaamd Aerothan heeft Schwalbe de klassieke binnenband een paar jaar geleden al de oorlog verklaard – en wel zonder rubber, maar volledig recyclebaar en 'Made in Germany'. De beloften klonken toen zoals nu ambitieus: extreem laag gewicht, hoge stabiliteit en hittebestendigheid, lage rolweerstand en een lekbestendigheid die menig tubeless-setup concurrentie zou kunnen aandoen.
In feite brengt onze racefietsvariant in 23/32-622 met aluminium ventiel slechts 51 gram op de weegschaal, terwijl het tegenstuk voor gravelbanden in 33/47-622 op 62 gram uitkomt. Daarmee zijn ze lichter dan de meeste Extralight-butylbanden of tubeless-setups met zware TLR-banden – mogelijk een extra argument voor de ene of andere Weight Weenie.
En dat is nog niet alles: ondanks het lichte ontwerp zouden de Aerothan-binnenbanden punten scoren met eigenschappen als hoge terugstellingskracht, grote treksterkte, overtuigende demping en indrukwekkende hittebestendigheid. Wat aanvankelijk als een marketingvuurwerk klonk, heeft zich intussen in de harde praktijktest bevestigd. Tenminste het grootste deel daarvan – aluminium ventiel en Clik-compatibiliteit inbegrepen.
Onder de loep
In de priktest (Plunger Test), die het binnendringen van een scherp voorwerp simuleert, blijkt Aerothan met een flinke 47 Newton krachtinspanning meer dan twee keer zo bestand te zijn tegen beschadiging als andere materialen. Ook bij de snakebite-test met valbijl houdt de binnenband van Aerothan duidelijk hogere belastingen uit dan modellen van butyl of latex.
Bijzonder interessant voor bezitters van racefietsen met velgremmen: getest bij meer dan 150° C en 78 km/h, toont het materiaal zich ook op het gebied van hittebestendigheid van zijn beste kant.
De hoge vormstabiliteit brengt nog meer voordelen met zich mee: Aerothan-binnenbanden barsten in het ergste geval niet explosief, maar verliezen eerder geleidelijk lucht. Tegelijk blijft het rijgedrag zelfs bij lage bandendruk verrassend stabiel – snakebites en het gevreesde burping verliezen daarmee hun schrik.
Gecombineerd met de lage rolweerstand, die volgens Schwalbes testbankmetingen op latexniveau ligt, maakt Aerothan niet alleen butyl & co. concurrentie – ook doorgewinterde tubeless-fans zouden hier wel eens kunnen gaan nadenken.
In productie
Zelfs het meest hoogwaardige binnenbandmateriaal heeft weinig nut als de productiekwaliteit niet klopt. Gewicht, stabiliteit en lekbescherming kunnen hun volle werking pas ontwikkelen wanneer de binnenband met minimale productietoleranties en in constant hoge kwaliteit wordt vervaardigd.
Precies daarom produceert Schwalbe elke Aerothan-binnenband in het blaasfolie-extrusieproces als eindeloze binnenband, die in Duitsland (Reichshof, NRW) op lengte wordt afgeknipt en in een gepatenteerd proces volautomatisch wordt gelast. Het hart: een hoogprecisielaser die binnenbandlichaam en ventiel praktisch naadloos met elkaar verbindt. De daaruit voortvloeiende platte lasnaden zorgen niet alleen voor een soepel rijgedrag, maar ook voor meer lekbestendigheid.
Ondanks alle productienauwkeurigheid blijft Aerothan een flexibel materiaal, daarom geeft Schwalbe een mogelijke gewichtstolerantie van ±5%.
Made in Germany - ook vanwege het milieu
De in-houseproductie heeft echter niet alleen kwaliteitsredenen. Ook op het gebied van duurzaamheid voert Schwalbe het concept consequent door: samen met zijn partnerbedrijven recycelt het familiebedrijf oude banden en voegt de daaruit gewonnen grondstoffen toe aan de Aerothanproductie. Zo bedraagt het aandeel circulaire materialen 91 procent, bij gelijkblijvend hoge kwaliteit en robuustheid.
Recycling met systeem (door Schwalbe en BASF)
Voor de productie van de Aerothan-binnenbanden haalt Schwalbe TPU-materiaal (thermoplastisch polyurethaan) uit het ChemCycling®-programma van BASF. Het gaat om een project voor chemische recycling, met als doel hoogwaardige producten van kunststofafval op industriële schaal te vervaardigen. In dit proces gebruikt BASF pyrolyseolie die afkomstig is uit Schwalbes eigen bandenrecycling.
De pyrolyseolie wordt door Pyrum Innovations AG uit gebruikte banden gewonnen en direct aan het begin van de BASF-productie als vervanging voor fossiele grondstoffen in de TPU-productie ingebracht. De toewijzing van de gerecyclede grondstoffen gebeurt via een massabalansprocedure, die garandeert dat de voor de Aerothan-binnenband benodigde hoeveelheden fossiele hulpbronnen worden vervangen door gecertificeerd Ccycled® TPU.
Ook het recyclingsysteem van Schwalbe zelf – in samenwerking met Pyrum in Saarland – levert een belangrijke bijdrage aan duurzame herwinning. In het recyclingproces ontstaan drie bruikbare grondstoffen: Ten eerste wordt het vrijkomende pyrolysegas in de fabriek gebruikt voor stroomopwekking, waarbij de vrijgemaakte proceswarmte op haar beurt het recyclingproces ondersteunt en zo zorgt voor een energie-efficiënte bedrijfsvoering. Ten tweede wordt de pyrolyseolie aan BASF geleverd, waar deze fossiele grondstoffen vervangt en bijdraagt aan de TPU-productie voor Aerothan. Ten derde ontstaat recovered Carbon Black (rCB), dat bij de productie van nieuwe Schwalbe-producten het conventionele industriële roet vervangt – inmiddels in meer dan 70% van alle bandenmodellen.
Kort gezegd: De Aerothan is niet alleen licht, stabiel en lekbestendig, maar ook een echt voorbeeldstuk op het gebied van circulaire productie.
Aerothan Specificaties en afmetingen
Zoals voorheen produceert Schwalbe de nieuwe Aerothan-binnenbanden in het hoofdkantoor in Reichshof. Vanaf het najaar 2025 zouden ze in de handel verkrijgbaar moeten zijn. In totaal zijn er 39 varianten om uit te kiezen.
Aerothan Tube 2.0 varianten
Workshop: Gravel en racefiets
Voor onze praktijktest kozen we twee Aerothan-binnenbanden voor 28"-wielen met 33 tot 47 mm brede gravelbanden en nog twee voor 23 tot 32 mm brede racebanden.
De gewichtsopgaven kwamen overeen met die van de fabrikant: de gravelbinnenband inclusief aluminiumventielstam en Clik-ventiel woog slechts 62 gram — en zat daarmee ongeveer op hetzelfde niveau als 60 ml afdichtmiddel plus een 5 gram zwaar TLR-ventiel.
De montage op de gloednieuwe gravelwielen was bijna belachelijk eenvoudig. Zo verliep het ook bij de gebruikte racewielen. We moesten deze echter grondig reinigen, omdat ze daarvoor tubeless waren gebruikt.
Tips & trucs voor de montage van Aerothan
• Aerothan-Tubes uitsluitend monteren met banden in de juiste maat.
• Ventielgatboring van de gebruikte velg controleren; montage alleen bij boringen tot Ø 6,5 mm (SV).
• Aerothan-Tubes mogen beslist niet langdurig in aanraking komen met tubeless-dichtvloeistoffen.
• Band en velg voor montage grondig reinigen.
• Bij spaak-/nippelboringen altijd een geschikt velglint gebruiken.
• Ventiel bij het eerste oppompen niet verdraaien.
• Aerothan-Tube voor montage maximaal op 0,3 bar oppompen! Een hogere druk in niet-gemonteerde toestand kan tot vervormingen en beschadigingen leiden.
• Schwalbes Easy Fit montagevloeistof met de schuimdispenser royaal op de bandenwulst aanbrengen. De band laat zich daardoor gemakkelijker over de velgrand monteren en de bandenwulst glijdt al bij weinig druk precies in de juiste positie. Na ongeveer 10 minuten is de vloeistof volledig verdampt.
• De binnenband mag geen plooien vertonen en mag niet tussen velg en band klem komen te zitten.
• De binnenband bij het uitrichten van de bandenwulst niet te hard oppompen (houd altijd de maximale druk van band resp. velg aan).
• Opnieuw monteren van de Aerothan-binnenband is mogelijk, maar alleen bij gelijke of grotere bandmaat.
Montage in de DT Swiss ERC 1100-wielen
Bij de racefiets verliep de montage vergelijkbaar eenvoudig: de binnenbanden licht opgepompt geplaatst, de Pro One "Tube Type"-band met een zachte ruk eroverheen gewrongen – klaar. Klaar om te rijden.
De "optimale" bandenspanning
Wat de bandenspanning betreft kun je gerust uitgaan van tubeless-waarden, want Aerothan biedt ook bij vergelijkbaar lage drukken volledige lekbescherming. Voor de maximale druk geldt: bepalend is altijd de lagere waarde van velg of band.
Wat de luchtdrukstabiliteit betreft liggen de Aerothan-tubes ongeveer gelijk met dikke butylbinnenbanden - althans dat was het geval bij onze road- en gravel-setups.
Voor onze Aerothan-praktijktest op het gravelbike koos NoPain de DT Swiss GRC 1100 DICUT 50-wielen met een binnenbreedte van 24 mm en de nieuwe Schwalbe G-One R TLR in 40C. De binnenbanden werden opgepompt tot 1,85 bar voor en 2,0 bar achter, dus precies met dezelfde drukken die hij ook bij een tubeless-setup met 40C zou gebruiken.
Ter info: Schwalbe heeft voor het gewicht van NoPain en het bandenmodel in 45C-breedte een bandenspanning van 1,75 bar voor en 1,9 bar achter berekend. Wij hebben de waarden vanwege de smallere testbanden slechts met ongeveer vijf procent naar boven bijgesteld.
1,85 bar voor en 2,0 bar achter
Bij 70 kg gewicht met de DT Swiss GRC 1100 DICUT 50 wielen en de nieuwe Schwalbe G-One R TLR in 40CWeggedrag & prestaties Aerothan vs. Tubeless
Aerothan tegen tubeless
Gelooft men de laborwaarden, levert Schwalbes Aerothan-binnenband een hele reeks overtuigende argumenten: hoge lekbestendigheid, laag gewicht, minimale rolweerstand, sterke hittebestendigheid en stabiele rijeigenschappen - zelfs bij lage bandenspanning. Alleen de relatief hoge prijs pleit nog steeds voor klassieke butyl- of latexbinnenbanden.
Omdat Aerothan op veel punten technisch en rijdynamisch op gelijke voet staat met tubeless-systemen, is voor ons daarom minder de vraag of het de betere binnenband is, maar veeleer of het niet allang geldt als een serieus te nemen high-end-alternatief voor tubeless.
Het hanteren van Aerothan vs. TLR
Prestaties Aerothan vs. TLR
In de praktijk
Ik stapte rechtstreeks over van tubeless met DT Swiss GRC 1100 Dicut 30 en G-One R in 40C naar deze Aerothan-opstelling met GRC 50-wielen en dezelfde, maar splinternieuwe banden. Althans op grind en zachtere ondergronden zou ik liegen als ik een groot verschil in rolgedrag, tractie of grip ten opzichte van tubeless had vastgesteld. Het comfort was vanzelfsprekend minimaal minder, wat ik vooral toeschrijf aan de iets stijvere wielen met hun hogere velgranden en kortere spaken. Daarvoor maakte het gravelbike me blij met een betere aerodynamica op vlakke stukken en inderdaad – hoe ongelooflijk dat ook klinkt – met voelbaar minder gevoeligheid voor zijwind. Zonder handen foto's maken bij windkracht 6? Geen probleem. Met de GRC 30 marcheerde het voorwiel onder vergelijkbare omstandigheden duidelijk nerveuzer.
Op asfalt of bijzonder harde ondergronden rolden de banden met de Aerothan-binnenbanden iets directer en luider af en boden ze in snelle bochten bij gedurfde rijstijl naar gevoel iets meer zijwaartse grip dan in de elastischere tubeless-variant.
Tussenconclusie #1: Beter, omdat de rijeigenschappen sneller zijn dan bij butyl, en in totaal ongeveer gelijk aan latex of tubeless. Aan mijn eerdere inschatting is er dus ook bij Aerothan 2.0 niets veranderd.
Lekbescherming
Wat lekbescherming en duurzaamheid betreft, wilde ik het deze keer grondig uitzoeken. Dus ging het voor ontelbare trainingsritten naar mijn beproefde testroutes rond de Schönberg Ronde 01, die ik al meer dan 10 jaar meerdere keren per week rijd.
Aan het begin van de test waren de ondergronden seizoens- en weersgebonden nog los en vochtig, maar mettertijd werden ze steeds droger, harder en daarmee ook sneller. Op een gegeven moment joeg ik de gravelbike in hetzelfde tempo over het grind en de trails als het jaar ervoor met Tubeless. Het resultaat was meerdere fikse doorprikken, vooraan en achteraan. En toch: geen luchtverlies, geen lekke banden, geen schade aan band of velg.
Met elke rit groeide het vertrouwen in de Aerothan-binnenbanden. Zo veel zelfs dat ik me zelfs twee keer aan de Schönberg Ronde 02 waagde - inclusief de ruige afdaling van de Kamptal Klassik. Snakebite? Geen sprake van. Ook hier bleken de binnenbanden volledig onaangedaan.
Tussentijdse conclusie #2: De doorprikbescherming ligt bij mijn rijstijl op gelijke hoogte met Tubeless. Ondanks meerdere behoorlijke inslagen had ik geen defect en kon ik verder ook geen nadelen ten opzichte van TLR vaststellen.
Lekbescherming: Top
Lekbescherming
Zijn de Aerothan-tubes dan echt onverwoestbaar? Helaas niet - zoals een korte "omweg" over een tamelijk dichtbegroeid wandelpad met veel doornen liet zien. Resultaat: dubbele knock-out voor en achter. Elke kleine doorn had het zich in de voor- en achterband comfortabel gemaakt.
Defect #1: Achteraan kondigde de lekke band zich kort na de passage aan door langzaam leeglopen. Stoppen, binnenband eruit, doorn eruit, reservebinnenband erin, doorrijden.
Defect #2: Voor duurde het iets langer voordat de kleine houten boosdoener (zie foto's) zich door de Aerothan-huid had gewerkt. Omdat ik de doorn onderweg niet kon lokaliseren, werd de Aerothan-tube vervangen door een dikke, zware butyl-reservebinnenband.
Tip om over na te denken: Ook al scoren Aerothan- of TPU-binnenbanden in doorsteektesten meer dan dubbel zo goed als standaard binnenbanden, toch zijn goedkope butyl-binnenbanden met drievoudige of viervoudige wanddikte vaak robuuster tegen doorboringen.
Daarom rijst de vraag of een superlichte, itzi-bitzi reservebinnenband in een noodgeval echt zinnig is – vooral als de boosdoener vanwege zijn piepkleine formaat niet eens te vinden is.
Positief: In beide gevallen verloren de binnenbanden slechts langzaam lucht. Ik had dus genoeg tijd om gecontroleerd uit te rollen - zonder doorslag of burpen. Minder prettig: het vinden van het gat is bij Aerothan behoorlijk lastig, en zelfklevende plakkers zijn alleen een betrouwbare oplossing als ze correct worden aangebracht. Dat wil zeggen: schone vingers, ontvette binnenband, precies plakken – en geen vuil tussen binnenband en kleefvlak. Wie onderweg op zeker wil spelen, neemt beter een klassieke butyl-reservebinnenband mee en voert de reparatie thuis rustig uit.
Reparatie & duurzaamheid: Thuis werden de gaten snel gevonden in een waterbad, gemarkeerd en gerepareerd met TPU-plakkers en Rema Tip-Top Cement Camplast. Beide binnenbanden functioneren sindsdien probleemloos.
Tussenconclusie #3: Hoe indrukwekkend de Aerothan-binnenbanden in het lab scoren bij de doorpriktest - in de praktijk is soms al een slecht geplaatste doorn genoeg voor een totale uitval. Wie regelmatig in doornenrijke gebieden rijdt, is met tubeless en een klassieke butyl-reservebinnenband simpelweg beter af. Beide opties kunnen meer hebben, ook als je niet meteen merkt dat er iets in de band zit.
Lekbescherming: afhankelijk
Conclusie
| Schwalbe Aerothan Clik binnenbanden | |
|---|---|
| Modeljaar: | 2025 |
| Testduur: | Drie maanden |
| + | Compatibiliteit (Clik) |
| + | Gebruiksgemak |
| + | Laag gewicht |
| + | Minimale rolweerstand |
| + | Groot drukbereik |
| + | Stabiel rijgedrag |
| + | Duurzaamheid (aluventiel) |
| + | Bescherming tegen klapbanden |
| o | Souplesse |
| o | Bescherming tegen doorsteken |
| - | Duurder dan butyl en latex |
| BB-oordeel: | Licht, stabiel en stijlvol – nu met de nieuwe Clik. |
Vergeleken met hun tegenhangers van butyl of latex zijn Schwalbes Aerothan-binnenbanden – afgezien van de aanschafprijs – nog steeds vele malen superieur. Dankzij hun enorme vormstabiliteit zijn ze met vergelijkbaar lage bandenspanningen als bij tubeless te rijden, bieden ze vergelijkbare bescherming tegen inslaglekken en zitten ze qua luchtdrukstabiliteit ongeveer op het niveau van butyl. Veelvuldig bijpompen, zoals je dat van latex of tubeless kent, is hier geen issue.
Het nieuwe aluminiumventiel met buitendraad biedt niet alleen meer stabiliteit, maar vergemakkelijkt ook merkbaar montage, demontage en de drukcontrole. Bovendien zijn de nieuwe Aerothan-tubes nu ook compatibel met het Schwalbe Clik-ventiel – voor ons duidelijk het grootste pluspunt.
Het Clik- of SCV-systeem van Schwalbe werkt in de praktijk uitstekend. Vooral het op- en afzetten van de pompkop gaat daarmee veel eenvoudiger. De adapter heeft dezelfde diameter als een autoventiel en past daardoor op de meeste gangbare pompen. Wie al een SV-pomp met steekmechanisme gebruikt, kan die zonder adapter blijven gebruiken en profiteert toch van enkele voordelen: bijvoorbeeld het luchtdicht opzetten zonder hoorbaar sissen. Een duidelijk "klik" hoor je echter alleen met de adapter en ook de precieze bandenspanningsweergave werkt uitsluitend via het SCV-systeem.
Voor de racefiets is het voor mij duidelijk: Aerothan verslaat road-tubeless. Wat rolweerstand betreft zitten de Aerothan-tubes ongeveer gelijk, maar ze bieden duidelijke voordelen in handling en bij pech. Ook wat duurzaamheid betreft hebben ze zich de afgelopen jaren absoluut bewezen.
Anders is het echter bij gravelbikes of mountainbikes. Per geval moet worden afgewogen of Aerothan zonder meer als vervanging voor tubeless geschikt is. De individuele eisen zijn te verschillend – of het nu gaat om materiaalcompatibiliteit, rijdergewicht, bandenspanning, rijstijl of de lokale omstandigheden (trefwoord: doornenhel).
Voor het gravelbike is de Aerothan-tube voor normale trainingsronden of ontspannen zondagsritten in elk geval meer dan een bruikbaar alternatief. Bij bikepacking-trips of gravelraces ligt dat anders – daar blijft een goed ingesteld tubeless-setup voor mij nog steeds de eerste keuze. Hetzelfde geldt voor gebieden met veel doornig struikgewas.
De nieuwe Aerothan-binnenbanden met aluminium schacht zouden vanaf herfst 2025 in de handel verkrijgbaar moeten zijn.
- Bladwijzer
