Bosch SX graveltocht naar de Chorinsky-Klause in het Salzkammergut

Ik hou ervan wanneer het rustige Bad Goisern in het "Innere Salzkammergut" één keer per jaar verandert in een mountainbike-mekka - en dat ver buiten de grenzen van Oostenrijk.
Als een mierenpad dat gestaag groeit en zich een weg baant naar zoetigheden, zo nemen ook de bikers in de dagen voor de evenementen steeds meer toe. Ouders met startnummer en een fietskar op weg naar het meer, kinderen die al dagen van tevoren trots hun Junior Trophy-shirts van vorig jaar dragen, en echte trainingsfanaten die zich scherp maken voor de ultieme wedstrijd.

De expo-area lijkt de dag ervoor op een paddock en nodigt uit om te flaneren, te shoppen en te testen (in de zin van beoordelen). Te midden van deze wielersportgeladen sfeer nodigde Bosch dit jaar een kleine maar fijne groep journalisten uit voor een evenzo kleine en fijne kennismakingstocht richting Weißenbachtal en Chorinsky-Klause.
Enerzijds om Trophy-sfeer langs het originele parcours te proeven, anderzijds om het nieuwe Bosch Performance Line SX-systeem te leren kennen; en natuurlijk ook om met gravel-expert Max Riese van gravgrav.cc en toerisme-expert Christopher Unterberger te praten over de plannen en visies rond deze relatief nieuwe variant van de wielersport.

Dat een gravelbike in principe niet de slechtste keuze voor het Salzkammergut is, blijkt al uit een blik op het routenet met zijn meer dan 200 km boswegen. Met een koersstuur en 40 mm banden met een subtiel profiel kun je op de grindwegen flink tempo maken.
Het enige nadeel zijn de soms pittige beklimmingen (groeten van de Salzberg op dat punt). En precies hier komt het nieuwe Bosch SX-systeem om de hoek kijken. In tegenstelling tot de eerdere lijnen van Bosch is dit namelijk duidelijk lichter en sportiever opgezet, en maakt het zo enerzijds mogelijk om op vlakke stukken en bergaf ook zonder motorondersteuning sportief te rijden, en anderzijds ook de Salzberg-achtige Trophy-beklimmingen waardig te volbrengen.

De aandrijving met accu en bediening is tijdens de press-ride verpakt in een Dimanche 29.4 van de Franse fabrikant Moustache, een langdurige partner van Bosch en sinds vorig jaar ook ondersteuner van de Salzkammergut Trophy.
Voorzien van een 1x12-aandrijving, een versenkbare zadelpen, Bosch Kiox-display en de Bosch CompactTube-accu van 400 Wh weegt de Dimanche in de middenuitvoering volgens de fabrikant 17,7 kg. De Moustache Dimanche is verkrijgbaar met een standaard- of open frame, zonder extra uitrusting of tegen een meerprijs van € 200,- ook met fraai ogende spatborden, bagagedrager en verlichting. De PowerMore-accu (range extender) met 250 Wh extra kost momenteel een meerprijs van € 500,-.

Technische specificaties Moustache Dimanche 29.4

Geometrie

Om die subtiliteiten uit de motor los te krijgen, heeft onze gids Max als testroute ongeveer de eerste kilometers van de Trophy A-route uitgekozen - met een paar toeristische uitstapjes, en evenzeer met de pittigste, door Trophy-Regen™ uitgespoelde klimsecties. Tenslotte is er al in de eerste 30 km van de meer dan 200 km lange 'eenmaal-hel-en-terug'-route zoiets als een Best-Of Salzkammergut met vergezichten ver en diep, bos- en waterrijke gebieden.
Dat is voor ons niet alleen zinvol vanuit toeristisch oogpunt, maar ook om passages die met een Bio-Gravelbike slechts op de rand van een prestatie-explosie te bedwingen zijn, gewoon even omhoog te trekken. En dat met waardigheid, cadans en de Bosch SX-motor.

Naast de technische fascinatie van dit bouwwerk is de Klause voor mij vooral een plaats waar veel facetten van het Salzkammerguts samenkomen. De ontembare kracht van het water, de woeste natuur, rotsen en bos, en te midden daarvan de mens die met vindingrijkheid en grote inzet probeert deze natuur schatten te ontfutselen en daarbij te overleven.
Tegenwoordig helpt moderne techniek enorm bij het winnen van de hulpbronnen. Al begin 17e eeuw werd begonnen de pekel, dat is de uit de mijn afkomstige, waterige zoutoplossing, via leidingen via Bad Ischl naar Ebensee te transporteren. De leiding bestaat nu uit kunststofbuizen en wordt beschouwd als de oudste nog actieve industriële pijpleiding ter wereld.

Een steeds beter wordend netwerk van boswegen, dat in de afgelopen eeuw voortdurend is geoptimaliseerd, maakte het mogelijk om steeds efficiëntere machines in te zetten voor houtkap en houtafvoer.
Voorbij is de tijd waarin door de wilde drijfvaart getekende boomstammen in de zoutpannen werden verbrand. Tegenwoordig wordt het hout in aanzienlijk betere kwaliteit over onze gravelroutes afgevoerd. Ook al dienen deze boswegen het doel van de houtindustrie, toch vormen ze een ideaal gebied voor toeristisch dubbelgebruik, zoals in ons geval voor gravelbiken.

Wij verlaten dus de Klause, steken de Weißenbach over om vanaf de idyllische Brunntalalm aan de orografisch linkerzijde richting het dal te gravelen.
De laatste meters bergop gebruiken we nog eenmaal om de Bosch-motor op zijn levendigheid te testen. Bosch zegt de trapweerstand met ongeveer 50% te hebben verminderd, een waarde die voor ons moeilijk te meten is. En heeft de Performance Line‑serie niet al relatief lage trapweerstanden?
Naar mijn mening komt het er in de praktijk vooral door dat de componenten licht zijn en het totale gewicht daardoor relatief laag, en door de goed rollende Maxxis Rambler gravelbanden, dat het doorbreken van de 25 km/u-grens bergaf en op vlakke stukken heel soepel verloopt.

En een heel klein beetje kunnen het ook de honger en het steeds sneller naderende onweer in onze nek zijn, die ons zo soepel dalwaarts voortdrijven.
"Erwin Crossing" staat onder het Achtung-bord voor de Weißenbachwirt. Op het bord rent een man met een tablet en een bierpul. De Erwin in mij voelt zich natuurlijk meteen aangesproken en steekt, alsof het hem bevolen is, het buitenterras in.
Het is de ideale plek om onze kleine avontuurronde bij passende culinaire verzorging onder de pergola uit te laten klinken. Na 26 km en 830 hoogtemeters heb ik nog 30% acculading over (400 Wh accu, grotendeels volle ondersteuning, ca. 103 kg totaalgewicht incl. fototas). Dat is meer dan genoeg voor de resterende twee vlakke kilometers terug naar ons vertrekpunt bij de Trophy-Expo.

Bij cantharellen, knoedels en allerlei traditionele kost in vaste en vloeibare vorm luisteren we naar het geruis van de Weißenbach, die enkele honderden meters na Erwins Gastgarten bij het Kraftwerk Lauffen in de Traun uitmondt. Net als onze groep vandaag, maakte ook het hout hier ooit halt. Hier werd het, na vertrek in de Chorinsky-Klause en de wilde drijfvaart, door houtrekken tegengehouden, voordat zijn reis over de Traun werd voortgezet.
Voor ons gaat het na de versterking stroomopwaarts langs de Traun terug naar Bad Goisern, maar bij de sfeervolle Weißenbach-soundtrack voegt zich steeds vaker luid gedonder van onweer. En zo gebeurt het, zoals het moest gebeuren.