Fotorelacja Salzkammergut Trophy 2026

Kto sądzi, że Salzkammergut Trophy składa się wyłącznie z kilometrów i metrów przewyższenia, prawdopodobnie nigdy nie był tam osobiście. Już na wiele godzin przed pierwszym startem Bad Goisern powoli wypełnia się rowerami z całej Europy. Na każdym rogu ulicy ktoś kręci kluczem, dyskutuje albo szybko sprawdza ciśnienie w oponach. Expo przypomina otwarty park maszyn, w którym profesjonaliści, amatorzy i ciekawscy odwiedzający stoją obok siebie w sposób zupełnie oczywisty.

Wraz ze startem dystansu ekstremalnego o piątej rano zaczyna się w końcu właściwe widowisko. Prawie 500 zawodników znika o świcie w kierunku Ewige Wand i Raschberg. Podczas gdy peleton się rozciąga, wzdłuż całej trasy budzi się Salzkammergut.

Już w połowie wyścigu było widać, że Manuel Pliem z Altaussee trafił na wyjątkowy dzień. Razem z Michaelem Hollandem zdecydowanie oderwał się od reszty stawki, po czym na długim podjeździe w kierunku Roßalm Pliem jeszcze podkręcił tempo. Na mecie zegar zatrzymał się ostatecznie na niewiarygodnych 8:47:20 godzinach – jako pierwszy zawodnik w historii zszedł na dystansie ekstremalnym poniżej magicznej granicy dziewięciu godzin i zapisał się w historii Trophy. Michael Holland zajął drugie miejsce przed Davidem Schögglem.

Również wśród kobiet doszło do imponującego występu. Bianca Somavilla wygrała królewski dystans już po raz trzeci i pokazała niemal perfekcyjny wyścig. Za nią podium uzupełniły Niemka Yvonne Kuhnlein oraz Phila-Moanna Lanner z Bad Ischl

Podczas gdy z przodu walczy się o sekundy, na dalszych pozycjach rozgrywa się zupełnie inna historia. Tam często nie chodzi już o miejsca, lecz o wytrwanie, o wspólne cierpienie i w końcu o dotarcie do mety. To właśnie tam powstaje wiele tych obrazów, które długo po Trophy pozostają w pamięci.

Szczególnie wieczorem wjazd na metę rozwija swoją własną magię. Gdy diabeł ma swój ostatni występ, ogień i dym zanurzają bramę mety w czerwonym świetle, a tysiące dłoni w rytm Hells Bells bębnią o bandy, to są to chwile wywołujące gęsią skórkę na wieczność, albo przynajmniej na jedną drogę do piekła i z powrotem. Te ostatnie metry są dla wszystkich uczestników co najmniej tak samo niezapomniane jak wcześniejsze kilometry.

Także poza samymi wyścigami weekend był znów świętem dla całej społeczności rowerowej. Expo zapraszało do testowania i fachowych rozmów, Scott Junior Trophy wyprowadziło setki dzieci na ich trasy, a podczas Bosch (e)Bike Schnitzeljagd rowerzyści na e-mountainbike'ach zbierali punkty zamiast metrów przewyższenia. Tak z jednego dnia wyścigowego znów powstał cały rowerowy weekend dla wszystkich pokoleń.