Fotoreportage Salzkammergut Trophy 2026

20.07.26 16:49 282026-07-20T16:49:00+02:00Text: Pressemitteilung, Erwin Haiden (vertaald door AI)Foto's: Erwin Haiden, martinbihounek.com, Marc Schwarz, Kurt Reiter, Bernd SchröckelsbergerMeer dan 4.200 bikers uit 42 landen, top weer, recordtijden en een sfeer die zijn gelijke niet kent. De Trophy toonde eens te meer waarom het het grootste MTB-feest van Oostenrijk is: duizenden enthousiaste toeschouwers en helpers, talloze kleine momenten die je weliswaar op geen enkele uitslagenlijst vindt, maar wel op onze beste foto's.20.07.26 16:49 372026-07-20T16:49:00+02:00

Fotoreportage Salzkammergut Trophy 2026

20.07.26 16:49 372026-07-20T16:49:00+02:00 Pressemitteilung, Erwin Haiden (vertaald door AI) Erwin Haiden, martinbihounek.com, Marc Schwarz, Kurt Reiter, Bernd Schröckelsberger

Choose your language

translated by AI

AI generated translation
AI-generated translation refers to the process of using artificial intelligence, particularly machine learning models, to automatically translate text or speech from one language to another. These systems, such as neural machine translation models, analyze large datasets of multilingual content to learn patterns and associations between languages. The generated translations are based on statistical probabilities and context learned during training.

Meer dan 4.200 bikers uit 42 landen, top weer, recordtijden en een sfeer die zijn gelijke niet kent. De Trophy toonde eens te meer waarom het het grootste MTB-feest van Oostenrijk is: duizenden enthousiaste toeschouwers en helpers, talloze kleine momenten die je weliswaar op geen enkele uitslagenlijst vindt, maar wel op onze beste foto's.20.07.26 16:49 372026-07-20T16:49:00+02:00

Na jaren waarin ofwel stof ofwel modder het wedstrijdgebeuren domineerde, liet het Salzkammergut zich deze keer van zijn aangenaamste kant zien. Wolken wisselden af met zonnige stukken, korte regenbuien hielden het stof op de grond en zorgden ervoor dat de temperaturen ook op de lange afstanden dragelijk bleven. Toch bleef het parcours veeleisend. Vooral in de trailpassages vergde de natte ondergrond concentratie en rijtechniek van de deelnemers. Desondanks, of misschien juist daardoor, ontwikkelde zich een van de snelste Trophy-races ooit.

Wanneer de duivel zijn laatste optreden heeft, vuur en rook de finishboog in rood licht dompelen, duizenden handen op het ritme van Hells Bells tegen de boarding trommelen, dan zijn dat kippenvelmomenten voor de eeuwigheid, of op zijn minst voor één keer naar de hel en terug.
exclusief bij de Salzkammergut Trophy

Wie denkt dat de Salzkammergut Trophy uitsluitend uit kilometers en hoogtemeters bestaat, is waarschijnlijk zelf nog nooit ter plaatse geweest. Al uren voor de eerste start vult Bad Goisern zich langzaam met bikes uit heel Europa. Op elke straathoek wordt gesleuteld, gediscussieerd of nog snel de bandenspanning gecontroleerd. De Expo lijkt op een open rennerskwartier, waar profs, hobbyrijders en nieuwsgierige bezoekers volkomen vanzelfsprekend naast elkaar staan.

Met de start van de Extremdistanz om vijf uur 's ochtends begint uiteindelijk het echte spektakel. Bijna 500 rijders verdwijnen in de ochtendschemering richting Ewige Wand en Raschberg. Terwijl het veld uiteenrafelt, ontwaakt langs het hele parcours het Salzkammergut.

En precies daar ontstaat elk jaar die sfeer die dit evenement zo bijzonder maakt
meer dan 200 km unieke sfeer vanaf de start in Goisern, langs het parcours tot aan de laatste finishster in de finish

Zelfs ver weg in de bossen of langs eenzame boswegen staan toeschouwers die met bellen, toeters, ratels of zelfgemaakte spandoeken op de renners wachten. Sommigen hebben dj-sets opgesteld, anderen voorzien voorbijgangers spontaan van water of regionale specialiteiten. Soms volstaat echter ook een simpel "Ga zo door!" om na vele uren koers nog eens nieuwe krachten los te maken. Precies deze mix van enthousiasme en hartelijkheid maakt de Trophy uniek.

Ook de verzorgingsposten behoren allang tot de identiteit van het evenement. Dranken, fruit, gebak, snacks - het aanbod doet eerder denken aan een klein buffet dan aan een klassieke wedstrijdbevoorrading. Nog indrukwekkender is echter de vriendelijkheid van de vele vrijwillige helpers. Ze motiveren, maken grappen en bekommeren zich van de eerste prof tot de laatste finisher met hetzelfde enthousiasme om elke individuele deelnemer. Zonder deze honderden vrijwilligers zou een evenement van deze omvang simpelweg niet mogelijk zijn.

Sportief ontwikkelde de wedstrijd zich al vroeg tot een historische dag
Vroege kopgroep op weg naar een nieuwe recordtijd

Al halverwege de wedstrijd tekende zich af dat Manuel Pliem uit Altaussee een uitzonderlijke dag te pakken had. Samen met Michael Holland nam hij een beslissende voorsprong op de rest van het veld, voordat Pliem op de lange klim richting Roßalm het tempo nog eens opvoerde. Bij de finish bleef de klok uiteindelijk stilstaan op een ongelooflijke 8:47:20 uur – als allereerste rijder bleef hij daarmee op de extreme afstand onder de magische negen-uurgrens en schreef hij Trophy-geschiedenis. Michael Holland werd tweede vóór David Schöggl.

Ook bij de dames was er een indrukwekkende voorstelling. Bianca Somavilla won de koningsafstand al voor de derde keer en liet een bijna perfecte race zien. Daarachter maakten de Duitse Yvonne Kuhnlein en Phila-Moanna Lanner uit Bad Ischl het podium compleet

Maar de Trophy bestaat niet alleen uit het legendarische A-parcours. Gedurende de hele voormiddag gingen mountainbikers en gravelrijders van start op in totaal tien verschillende afstanden. Meer dan tien procent van de deelnemers was intussen al met gravelbikes onderweg – een teken van hoe vanzelfsprekend deze discipline ondertussen deel is geworden van het evenement. Op vrijwel alle parcoursen werden uitstekende tijden neergezet.

Terwijl er vooraan om seconden wordt gestreden, speelt zich verderop een heel ander verhaal af. Daar gaat het vaak niet meer om plaatsingen, maar om volhouden, om samen lijden en uiteindelijk om het aankomen. Precies daar ontstaan veel van die beelden die je nog lang na de Trophy bijblijven.

Hoe later de middag wordt, hoe voller Bad Goisern raakt. Familieleden, toeschouwers en al gefinishte renners omzomen het marktplein en wachten op de volgende die aankomen. De presentator kondigt elke afzonderlijke finisher aan, duizenden toeschouwers applaudisseren, volledig los van de vraag of net de winnaar of iemand na twaalf of veertien uur over de finish rolt.

Vooral 's avonds ontwikkelt de finish zijn heel eigen magie. Wanneer de duivel zijn laatste optreden heeft, vuur en rook de finishboog in rood licht dompelen, duizenden handen op de maat van Hells Bells tegen de hekken trommelen, dan zijn dat kippenvelmomenten voor de eeuwigheid, of op zijn minst voor één keer de hel en terug. Deze laatste meters zijn voor alle deelnemers minstens net zo onvergetelijk als de kilometers ervoor.

Ook naast de wedstrijden was het weekend opnieuw een feest voor de hele bike-community. De expo nodigde uit tot testen en vakkundig napraten, de Scott Junior Trophy bracht honderden kinderen op hun parcours en bij de Bosch (e)Bike Schnitzeljagd verzamelden e-mountainbikers nog eens punten in plaats van hoogtemeters. Zo werd van een wedstrijddag opnieuw een compleet bike-weekend voor alle generaties.

Na drie dagen nam het Salzkammergut uiteindelijk weer afscheid en keerde terug naar zijn vertrouwde rust. Wat blijft, zijn duizenden verhalen, ontelbare foto's, historische recordtijden en eens te meer het besef dat de Salzkammergut Trophy veel meer is dan een mountainbikemarathon. Het is een ontmoeting van de hele bikescene, een weekend vol emoties en voor veel deelnemers simpelweg dat vaste punt in de kalender waar je een heel jaar naartoe werkt.

Links: