Eerste testrit: Orbea Rallon D en Rallon E 2026

Zoals al vermeld, delen Rallon D en Rallon E de basiselementen van hetzelfde frame: het hoofdframe, de staande en liggende achtervork en de Rocker-Link zijn identiek.
Het gehele frame is van carbon vervaardigd, de rocker van aluminium.

Met een nauwkeurig afgestemd carbon-layup stuurt Orbea de flex, zonder daarbij stabiliteit te verliezen. Door gerichte aanpassingen en intensieve tests kon de stijfheid tussen hoofdframe en achterbouw op elkaar worden afgestemd om de betrouwbaarheid en tractie te verhogen.

De laag gemonteerde demper zorgt niet alleen voor een laag zwaartepunt, maar ook voor een extreem lage standoverhoogte voor de grootst mogelijke bewegingsvrijheid.
Een van de centrale kenmerken van het frame is echter de onderste montage van de achterbouw. Gedoopt onder de naam GravityLink, kan de Rallon door het vervangen van het montagepunt en de demper worden opgebouwd voor downhill- of endurogebruik. In totaal zijn er drie verschillende links: een voor DH en twee voor Enduro.

Het tweede hoogtepunt van de GravityLink is de mogelijkheid om gewichten eraan te bevestigen. Een tuningmaatregel die de afgelopen jaren steeds vaker door wereldbeker-monteurs is toegepast om de fiets steviger op de grond te laten liggen en het onderstel te stabiliseren, wordt zo ook voor gewone stervelingen op een eenvoudige manier toegankelijk gemaakt.
Op trajecten die vragen om betere acceleratie en een makkelijker hanteerbaar rijgedrag, kun je de gewichten snel verwijderen.

De GravityLink is aan de onderzijde beschermd door een opzetbare stootbescherming. Om deze te kunnen verwijderen, moet men om te ontgrendelen een knop aan het begin van de bescherming indrukken, waarna deze uit de achterste geleiders kan worden getrokken.

Het zogenaamde LockR-opbergvak in de onderbuis is voor een endurofiets tegenwoordig niets bijzonders. Omdat de Rallon ook een echte downhiller kan zijn, lijkt het opbergvak-kenmerk voor dit gebruik toch wat ongebruikelijker.
Op een dag in het bikepark ook een reservebinnenband, een kleine pomp en andere kleinigheden bij je te kunnen hebben, is een slimme optie. Zelfs het wereldbekerteam heeft er geen bezwaar tegen, aangezien zij de mogelijkheid hadden om custom-frames zonder afdekking te laten maken.
Met een klein hendeltje kan het opbergvak-deksel, aan wiens buitenzijde bovendien bevestigingspunten voor een bidonhouder zijn aangebracht, geopend of vergrendeld worden. Binnenin kun je een oprolbare zak opbergen om kleine spullen slipvast en geruisloos te vervoeren.

Ook geruisloos: De kabels worden zonder geklapper in het binnenste van het frame geleid. De kabelgeleiding kan ofwel rechtstreeks door het balhoofd of via zijdelingse openingen in de balhoofdbuis worden uitgevoerd.
De inserts in de zijopeningen kunnen hiervoor naar behoefte worden vervangen.

Zodat de Rallon ook op lange termijn soepel blijft draaien, is hij voorzien van afgedichte lagers, die bovendien door een daarvoor geplaatste afdichting beschermd worden tegen hogedrukreinigers.
Op blootgestelde plekken brengt Orbea transparante beschermfolies (Second Skin) aan om het frame tegen beschadigingen te beschermen.
Het frame is getest volgens de categorie 5-standaard en is dan ook ontworpen voor de zwaarste belastingen.

Bij het achterwiel wordt een 148 mm Boost-asstandaard toegepast - een maat die ook bij World Cup-downhillbikes steeds vaker te zien is en die dan ook zowel voor de Rallon D als de Rallon E even goed functioneert.
Een zogenaamd Concentric Boost-lager op de as zorgt voor actieve werking van de vering, zelfs tijdens het remmen.
De ISCG-opname voor een kettinggeleider is voor een frame van dit type vanzelfsprekend.

Tussen de brug van de achtervork en het hoofdframe zit een beschermstuk van zacht rubber om te voorkomen dat stenen of ander vuil het frame bij het inveren beschadigen.
Een massieve achtervorkbescherming met holle kamers aan de bovenzijde van de achtervorkpoot beschermt dit deel van het frame eveneens tegen beschadigingen en vermindert de geluidproductie.

In het binnenste van het zogenaamde FLP (Fully Loaded Pivot) Link-lager bevindt zich een klein multitool met de meest essentiële gereedschappen voor noodreparaties op de trail. Een klein magneetje houdt het op zijn plaats.
Juist bij downhillgebruik, waar je normaal niet met een rugzak op pad bent, kan dit tooltje een kleine redder in nood worden.

Het gewicht van het hoofdframe inclusief DH GravityLink, Fox X2 225x75 mm veerelement (zonder zadelpenklem, as en balhoofd) bedraagt zelfgewogen 3.910 g.

Naast drie kleurcombinaties - Aloha Green/Fantasy Purple Carbon View (glanzend), White Chic/Diamond Black (glanzend) en Nickel (mat)/Nickel Chrome (glanzend) - is de nieuwe Rallon natuurlijk ook onderdeel van het MyO-programma, waarbij je - inclusief verschillende logo-opties en graphics - uit meer dan 1.000.000 (kleur)combinaties kunt kiezen.

Bij de Rallon D bedraagt de veerweg 200 mm, +/- 0 tot 3 mm, afhankelijk van de lengte van de liggende achtervork en de positionering van de progressie. Als demper fungeert een 225 x 75 mm lang model met Trunnion-bevestiging.
De Rallon D is uitsluitend te rijden met 27,5" wielmaat.

Aan de paars geanodiseerde Gravity Link van de Rallon D kunnen drie gewichten worden toegevoegd - het hoofdgewicht in het midden weegt 395 g, de aan de zijkanten bevestigde 95 g respectievelijk 93 g.

Bij de Rallon E wordt 170 mm veerweg bereikt met een kortere 205 x 62,5 mm Trunnion-demper, +/- 0 tot 3 mm, afhankelijk van de lengte van de liggende achtervork en de positionering van de progressie. De aanpassing van de geometrie aan de kortere inbouwhoogte van de vork en het kortere achterbouwdeel wordt via de GravityLink gerealiseerd.
Anders dan bij de Rallon D zijn hier twee varianten beschikbaar: een grijze voor gebruik met een 29"-achterwiel, een gouden voor een 27,5"-achterwiel.

Ook anders: de demperopname op de Gravity Link gebeurt via een vierkante flip chip die vier posities toelaat: progressief met hoge trapas, progressief met lage trapas, meer lineair met hoge trapas en meer lineair met lage trapas.
​​​​​​​Bij de Rallon E kan een enkel gewicht van 550 g aan de GravityLink worden bevestigd.

Voor een latere wijziging van de wielmaat is de desbetreffende GravityLink als los onderdeel te koop.

In de nulstand heeft de Rallon D een balhoofdhoek van 63,7 graden, waarbij aangenomen mag worden dat de meeste rijders de hoekverstelling van het balhoofdstel zullen gebruiken om deze tot rond de 63 graden af te vlakken.
De hoogte van het traplager bedraagt -24,7 mm.

Geometrie

Bij de Rallon E bedraagt in de hoge traplagerinstelling de nulwaarde van de stuurhoek 64,25 graden, de zadelhoek is steil 79,1 graden.
De Flip Chip verlaagt het traplager met 7 mm en verandert de stuur- en zadelhoek met 0,5 graden.

Voor het inbouwen van een 27,5" of 29" achterwiel is een aparte GravityLink nodig.

GEOMETRIE

De nieuwe Rallon is een viergelenksysteem met Concentric Boost-lager, dat om de achteras draait. De lagerposities zijn zo gekozen dat onder andere de pedaalterugslag zo laag mogelijk kon worden gehouden.

Zowel voor de D- als de E-versie wordt een specifieke demperafstelling voor het betreffende model toegepast. De aanbevolen sag ligt tussen de 30 en 32 %.
De veerkarakteristiek vertoont een lichte, gelijkmatige kromme van het begin van de veerweg tot het einde. Zo moet worden voorkomen dat het veerelement te maken krijgt met ongewenste, gefaseerde sprongen in de hefboomverhouding.

Nu steeds meer bikes in het DH-wereldbekercircus met een hoog draaipunt en idler-pulley op secondenjacht gaan, is het bijna verrassend dat Orbea die kant niet opgaat.
Werd productmanager Markel Uriate daarop aangesproken, dan zag Orbea vooral twee hoofdvoordelen van een hoger draaipunt: minder pedal-kickback en een meer naar achter gerichte wielophefcurve. Daar stond het gevoel tegenover dat de invloed van de idler-pulley sterker was dan het positieve effect van de wielophefcurve. De complexiteit en geluidsontwikkeling, evenals de veranderde hefboomverhouding van de versnellingen, waren ongewenste neveneffecten.

Bij tijdritten met beide systemen zag men dat op sommige parcours het hoge draaipunt sneller was, op andere parcours, waarbij het erop aankwam snelheid vast te houden, trager. Er kristalliseerde zich dus geen duidelijk winnend systeem.
In de eindafrekening koos Orbea voor de weg die je voor je ziet.

De downhill‑versie gebruikt een Fox X2‑Trunnion‑veerelement van 225 x 75 mm.
De veerkarakteristiek in de progressieve instelling begint bij 3,25 en loopt terug naar ca. 2,3. De gemiddelde hefboomverhouding bedraagt 2,66 : 1.
De meer lineaire instelling valt net binnen deze parameters. De progressievere instelling bereikt 30 % progressie over de totale veerweg, de meer lineaire instelling 25 %.

Bij een verzet van 36-16 ligt de anti-squat-waarde in de sag-stand op ongeveer 45%.

De veerkarakteristiek in de progressieve instelling begint bij 3,2 en loopt terug naar ca. 2,3. De meer lineaire instelling bevindt zich net binnen deze parameters.
De gemiddelde hefboomverhouding bedraagt 2,72 : 1. De meer progressieve instelling behaalt 27,5 % progressie over de gehele veerweg, de meer lineaire instelling 22,5 %.

Bij een verzet van 34-50 ligt de Anti-Squat-waarde in sag op ca. 85 %.

Omdat de veerkarakteristiek van de Rallon op afdaalprestaties is afgestemd, heeft Orbea het gebruik van een elektronische demper meegenomen in de ontwikkeling. De Rallon E is te krijgen met de Fox X Live Valve Neo, die automatisch kan schakelen tussen volledig open en platformdemping, zodat het gebruik van een handmatige lockout-hendel overbodig wordt. Reguliere demperopties staan echter ook op het programma.

Voor de downhiller is een basispakket beschikbaar, dat via het MyO-programma voor bepaalde componenten aangepast kan worden.
Het D-LTD basis-setup wordt geleverd met een Fox 40 Factory voorvork, een Fox X2 Factory demper, een Shimano Saint schakelsysteem, XTR-remmen en OQUO MC32 Team-wielen en kost € 7.999,-.

Voor de Enduro-variant zijn drie basispakketten beschikbaar: E-10, E-Team en E-LTD. Ook hier kunnen enkele componenten van elk basispakket worden aangepast; als hoogtepunt is de elektronische Fox X Neo-demper als optie beschikbaar.

E-10 biedt voor € 5.399,- de instap in de wereld van de Rallon E met Fox 38 Factory-voorvork, Fox Float X Factory-schokdemper, Shimano SLX-versnelling, Shimano MT6120-remmen en Race Face AR30-wielen.

Het E-Team is uitgerust met een Fox Float X2 Factory-demper, Shimano XT-versnelling en remmen en OQUO MC32 Team-wielen. Dit pakket kost € 6.999,-.

De Rallon E-Team met gewicht bij de GravityLink (550 g), 240 mm telescoopzadelpen en basiscomponenten werd bij de lancering gewogen en kwam uit op een totaalgewicht van 16,37 kg.

De topvariant voor € 9.999,- combineert de elektronische Fox X Live Valve Neo met een Sram XO-schakeling, Shimano XTR-remmen en OQUO MC32 LTD-wielen.

Een Rallon E-LTD met aluminium- in plaats van carbonwielen, gewicht gemeten bij de GravityLink en basiscomponenten, woog 16,5 kg.

Naast de nieuwe frames was er aan de componentenkant de informatie dat bij de MC32 Team- en LTD-naven het binnenwerk nu met het DT DEG-systeem werkt. De DT Swiss DEG-ratchets leveren een raster van vijf graden met 72 tanden, een groter contactoppervlak voor hogere krachtoverdracht en verbeterde betrouwbaarheid.
Het OQUO-naafontwerp gebruikt het Balanced Spoke Design, dat spaakhoek en spaaklengte compenseert voor sterkere wielen.

Een First Ride zal nooit de details van een volwaardige test onthullen; twee dagen shuttle-runs geven echter een goed gevoel voor de vering en het handling van een nieuwe fiets. En soms is zelfs de eerste afdaling al genoeg om een idee te krijgen welk karakter een fiets heeft - zo ook bij de Rallon D.
Een paar pedaalomwentelingen en het is duidelijk dat het voor deze fiets een koud kunstje is om snelheid op te bouwen en te behouden. De vering geeft niet het gevoel alsof je op een ongedefinieerde rijdende sofa-stoel zit, maar elimineert toch efficiënt oneffenheden van alle aard.
Gevoeligheid in het begingebied, stabiele tegenkracht in het middengebied van de veerweg en voldoende eindslagbescherming in het eindgebied zijn zeker toe te schrijven aan de harmonieus verlopende veerkarakteristiek, die de goed afgestelde demper zijn werk zonder belemmeringen laat doen.

Ook al wordt de zevende versie van de Rallon zonder high-pivot-concept losgelaten op de wereldbeker-downhill-parkoersen, komt hij verrassend goed om met schokken allerhande, zonder dat de achterbouw blijft haken aan grotere kanten - althans op die wortel- en steenpassages die mij tijdens de twee testdagen zijn voorgekomen. Wat voor een definitief oordeel hierover nog ontbreekt, is een test met hoge snelheid op steenpassages die bezaaid zijn met grote scherpe rotsblokken.
Ten minste gedeeltelijk verantwoordelijk voor het goede overrolgedrag kan de gekozen curve van de wieloprichting zijn. Als je de positie van het hoofdscharnierpunt van de achterbrug iets nader bekijkt, ligt het weliswaar slechts ongeveer ter hoogte van het kettingblad, maar het is vóór het traplager geplaatst, waardoor de straal die het achterwiel tijdens het inveren volgt iets groter is.

Bij de achterbouw heeft Orbea uitstekend werk geleverd. Het achterwiel had veel grip en volgde zelfs in snellere wortelpassages of in een lang stuk met veel kleine rotsblokken netjes de oneffenheden.
Ook heeft Orbea veel tijd gestoken in het finetunen van de frame-stijfheid - kennelijk met succes. Zonder dwarsliggers op de zitstreben is er voldoende flex in de achterbouw toegestaan, maar de fiets voelt zich in geen enkele situatie sponzig aan.

De genoemde testsectie leende zich ook uitstekend om over het extra gewicht in het traplagergebied te praten. Wie ooit een e-bike heeft gereden, weet waarschijnlijk dat het extra gewicht van de motor een positief stabiliserend effect heeft en ook de vering kan helpen wat betreft het absorptiegedrag. Uiteindelijk geven de extra gewichten waarmee wereldbeker-downhillers hun bikes al jaren afhankelijk van het parcours tunen een vergelijkbaar effect.
Ik heb de nieuwe Rallon het grootste deel van de tijd met de extra gewichten gereden, zonder dat de fiets zich in het weggedrag negatief beïnvloed had gevoeld. Om het effect te testen heb ik stukjes het gewicht verwijderd om het verschil te kunnen waarnemen - een handeling die slechts een paar minuten in beslag neemt.
Zonder pretentie van volledige representativiteit leek mij het positieve effect met gewicht in rammel-/trillingssecties met veel snel opeenvolgende slagen goed waarneembaar. De ballast bracht een tikkie meer rust in het onderstel; dat beetje extra ging echter gepaard met een merkbare plus in rijcomfort en zelfs controle.

Ondanks framemaat L met 475 mm reach en een lange chainstay liet de fiets zich moeiteloos in bochten duwen. De royale standoverhoogte op alle framematen geeft veel bewegingsvrijheid, iets waar je gewoon van moet houden, ongeacht hoe groot of klein je bent.
Persoonlijk zou ik nooit op het idee komen om de kortere chainstays te kiezen, maar het is goed dat Orbea die optie aanbiedt voor iedereen die op zoek is naar een speelser rijgedrag.

Het verschil tussen de twee progressie-instellingen merk je in het rijgevoel niet enorm. Op de eerder trage loamers onder af en toe natte en gladde omstandigheden gaf ik uiteindelijk de voorkeur aan het iets linearere setup. Voor de lange termijn zou ik echter waarschijnlijk bij de progressievere variant blijven.
Het wisselen kost ongeveer vijf tot tien minuten sleuteltijd. Rijd je met alle drie de gewichten, dan moet je naast het hoofdgewicht ook de zijgewichten verwijderen (per gewicht twee schroeven) en de hele GravityLink demonteren (vier schroeven) om de flipchip op de link te kunnen draaien.
Geen probleem voor wedstrijdrijders, maar misschien niet ieders ding als het niet om enkele seconden op het parcours gaat.

Ondanks alle positieve punten is er ook een klein minpuntje aan het ontwerp: onder modderige omstandigheden vulde de holte van de demper zich relatief snel met aarde.
Het was echter vrij eenvoudig om deze te verwijderen: gewoon de beschermkap van de GravityLink verwijderen, dan valt het meeste vuil al vanzelf eruit; met wat extra druk, bijvoorbeeld met een inbussleutel of een stokje, ook de rest.

Ook moet je de kap verwijderen (een kwestie van seconden) als je bij de compressie-instelknoppen van de demper wilt komen. Omdat je die toch alleen bij de basisafstelling en daarna misschien af en toe moet bijstellen, is dat geen groot drama.

De Shimano XTR-rem werkt over het algemeen goed, maar als downhill-rem zou het niet mijn eerste keuze zijn. Het zou een van die componenten zijn die ik uit de basisuitrusting zou halen. Helaas behoort het remsysteem echter niet tot de variabele onderdelen van de Orbea-configurator.

Tweede dag van het launch-event, tweede bike: de Rallon E lijkt het Rallon D onvermijdelijk - althans met het kleinere 27,5" achterwiel - zeer gelijk in karakter, en dat is maar goed ook. Testritten met 29" achterwiel maken geen deel uit van dit ervaringsverslag, maar je kunt rekenen op een iets beter overrolgedrag bij minder bewegingsvrijheid.
Met een lage trapas-instelling is zelfs de geometrie van de Rallon E, ondanks kortere inbouwlengte van de voorvork, die van de downhiller zeer vergelijkbaar. De kleinere veerweg valt minder op dan je misschien eerst zou verwachten.

Bij al de mogelijke opties koos ik aanvankelijk voor een reguliere Fox Float X2-demper, om niet te veel nieuwe componenten in het spel te brengen. In grote lijnen kunnen de rijeigenschappen van de downhiller ook goed pleiten voor de enduro-variant, alleen met iets minder veerweg en daardoor niet zo’n groot absorptievermogen.
Sommigen zouden de Rallon E met 170 mm veerweg achter en 180 mm voor eerder in de categorie super-enduro plaatsen. De efficiëntie waarmee het onderstel werkte liet echter geen twijfel bestaan dat de fiets een uitstekende enduro-allrounder is - met het voordeel dat hij bij brute parcoursomstandigheden dankzij zijn absorptievermogen niet voor allerlei obstakels hoeft te capituleren.
Ook met iets minder veerweg dan de downhiller zorgt het harmonische verloop van de veerkromme voor een evenwichtig absorptiegedrag en voldoende doorslagbescherming, zonder ooit scherp te worden tegen het einde van de veerweg - een zegen voor de enkels.

Als het om de klimprestaties gaat, moet duidelijk gesteld worden dat ik tijdens de testperiode slechts minimale hoogtemeters heb gemaakt en dus geen representatief oordeel kan vellen. Omdat er echter op gewezen werd dat de kinematica op afdalingspotentieel is afgestemd, was het voor mij vooral interessant om te onderzoeken of de Rallon E met een gewone demper als een hobbelpaard de berg op wiegt.
Gelukkig is het antwoord daarop een duidelijk nee. De zitbuishoek is erg steil en de fiets laat zich zelfs met een open platformhendel rustig bergop trappen, zonder een onaangenaam grote duikbeweging van de achtervering. Bovendien kun je natuurlijk de klimstand op de demper inschakelen, dan hoef je je sowieso geen zorgen te maken over overmatig wiebelen.

Rekordtijden bergop zal je door het totale gewicht en de op afdalen gerichte uitrusting met zachte rubbersamenstellingen waarschijnlijk niet behalen, maar dat is ook niet de bedoeling.

Situatieafhankelijk is het antwoord op de vraag of je het extra gewicht van de GravityLink bergop wilt meeslepen: bij wedstrijden of shuttle-runs zal je er waarschijnlijk niet zonder willen, op langere tochten laat je het waarschijnlijk liever thuis.
Het verschil tussen gemonteerd en niet gemonteerd voel je ook bij de enduro. Omdat er bij de E‑versie maar één gewicht is, is montage of demontage in twee tot drie minuten klaar.
Of de Rallon E ook op technisch moeilijke uphill-passages goed uit de verf komt, kan ik niet beoordelen. Na het bekijken van de kinematiekcurven zou ik in theorie echter geen reden zien waarom hij in dergelijke situaties een lastig gezel zou zijn.

Voor de tweede helft van de testdag stapte ik over op het elektronische Fox Float X Live Valve Neo-achterbouwcomponent, dat met telkens één sensor bij de voorste en achterste rembevestiging automatisch detecteert wanneer het moet meeveren of niet.
In de praktijk werkt dat behoorlijk goed. Bij het downhillen weigerde het veringselement nooit onbedoeld zijn dienst; bij het klimmen op een bosweg schakelde het automatisch naar "blok". Hoe het in klimsecties met verschillende oneffenheden zou reageren, kan ik wegens gebrek aan een geschikt testparcours wederom niet zeggen.

Of je het nodig hebt of niet, is waarschijnlijk een kwestie van smaak. Ik durf echter te beweren dat het vanwege de goede prestaties van het onderstel niet per se noodzakelijk is om naar de elektronische variant over te stappen.
Persoonlijk kan ik prima zonder nog een extra app, Bluetooth-koppelpogingen en batterijbeheer.

Kort samengevat: Het maakt niet uit met welke variant of met welke afstelling je op de Rallon ook onderweg wilt zijn: het concept om van één frame een Downhill-racer, Freerider, Parkbike of Enduro te kunnen maken is slim, klantvriendelijk en het verdient navolging.