Simplon Grid z Sram Rival E1 XPLR w teście

Wyznania gravelowca: Nie. Nie kupiłem sobie ziemistych ubrań rowerowych ani nie zrobiłem tatuaży na potrzeby tego testu. Test został przeprowadzony bez powiewającej flanelowej koszuli i bujnej brody, nawet moi towarzysze wycieczek nie mieli modnych zarostów ani ubrań drwala. Na Grid nie załadowałem więcej bagażu, niż zmieściło się w sprytnym schowku w dolnej rurze ramy i zamontowanych przeze mnie, równie praktycznych koszykach na bidon Pro Craft Race Ultimate Sideload. Nie brałem udziału w żadnym wyścigu gravelowym ani nie podjąłem się Unsupported Challenge. Ani razu nie spałem przytulony do Simplona na łonie natury – ani w prymitywnym biwaku, ani w luksusowym ultralekkim namiocie ekspedycyjnym. Co więcej, nawet ogniska nie rozpaliłem obok Grid, aby upiec właśnie złowioną w rzece i własnoręcznie wypatroszoną rybę.

A jednak odważę się stwierdzić: poruszałem się na nim godnie. Przez ulubione letniskowe tereny mieszkańców Grazu i Wiednia – Schöcklland, okolice Semmeringu, Waldviertel, Salzkammergut – oraz po pobliskich trasach MTB z ubiegłego tysiąclecia, kiedy szlaki nazywano jeszcze ścieżkami turystycznymi, a oficjalne trasy rowerowe biegły przez tereny, które dziś stanowią idealne warunki dla gravela: mniej lub bardziej gładkie leśne drogi, trochę wybojów przez mniejsze korzenie i bardziej wymagający teren, czasem ścieżki przez łąki lub błotniste odcinki.
Po dwóch miesiącach jazdy po korzeniach i kamieniach, asfalcie i żwirze, na trasach z moich pierwszych wiedeńskich lat – Lainzer Tiergartenrunde, Paraplui i Pappelteichstrecke itd. – oraz podczas kilku „wyjazdów zagranicznych” do Dolnej i Górnej Austrii, Salzburga i Styrii, dochodzę do wniosku, że Simplon podczas prezentacji nowego modelu gravelowego w lutym 2025 roku nie przesadził w swoich zapowiedziach.

Pod względem wizualnym ta wszechstronność propagowanej sportowości nie traci na jakości, wręcz przeciwnie. Dzięki swojemu czystemu wyglądowi w tym roku wyraźnie modnym niemal wyścigowym zielonym kolorze z metalicznym efektem, Simplon Grid prezentuje się całkiem dynamicznie i elegancko. Jedynym wyjątkiem jest Smart Headset od Vorarlberczyków, coś w rodzaju obudowy wokół dolnego mostka i steru, w której przewody hamulcowe i zmiany biegów znikają przed wejściem do wnętrza ramy. W połączeniu z wieżą dystansową nie prezentuje się to zbyt smukło, a mimo swojej technicznej niezawodności wygląda nieco prowizorycznie.

Po uwolnieniu z wszystkich ochronnych opakowań, testowy rower w rozmiarze S ważył 8,99 kg razem z torbą na schowek. Nie jest to wartość szczytowa, ale porównywalna z podobnie wyposażonymi modelami Backroad, Addict czy Checkpoint na rynku. Zatem z tej strony deklarowana zwinność również nie była zagrożona.

A co oferuje Simplon Grid poza jeszcze nietypową na 2025 rok specyfikacją 13-biegową? Na pierwszy rzut oka mnóstwo szosowych cech. W głębi jednak także wiele zapożyczeń z rowerów górskich. W sumie daje to rower gravelowy, który niemalże perfekcyjnie spełnia wymagania uniwersalności.

Patrząc na niego z przodu, z jego prostą karbonową ramą z zintegrowanym zaciskiem podsiodłowym, w większości kanciastymi profilami rur i wewnętrznie poprowadzonymi kablami, rower sprawia wrażenie bardzo szosowego. Wynika to częściowo z relatywnie łagodnie wyglądających opon. Opony Schwalbe G-One Overland, będące pomostem między turystyką a szosą, są seryjnie montowane w szerokości 40 mm. Maksymalny prześwit opon w ramie i widelcu wynosi jednak 45 mm (bez błotników). Kto chce, może więc dodać jeszcze sporo komfortu lub przyczepności – chociaż trzeba wyraźnie zaznaczyć, że Gridowi nie brakuje ani jednego, ani drugiego.
Z drugiej strony gravelowy ścigacz prezentuje się także z przodu bardzo szosowo, ponieważ kierownica Newmen zamontowana w testowanym rowerze zdecydowanie nie przesadza z flare. Standardowo zgodnie z listą wyposażenia byłaby jednak montowana autorska karbonowa Gravel Bar Carbon, która na dolnym chwycie wydaje się znacznie szersza. Dlatego ten aspekt ograniczymy tutaj jedynie do wspomnienia szosowej estetyki.

A geny szosy nie są przecież niczym złym w rowerze gravelowym, wręcz przeciwnie: Grid chętnie nabiera prędkości, posłusznie rusza do przodu, gdy tylko zostanie do tego zachęcony regularnym pedałowaniem lub spontanicznym przyspieszeniem, i dobrze utrzymuje prędkość. Widocznie rama zapewnia wystarczającą sztywność, aby to wszystko umożliwić. W zakrętach przekonuje swoją przewidywalnością – ten model nie zna nerwowego podskakiwania czy wręcz chwiejności.
Nad zwinnością można by jednak jeszcze popracować. Tutaj prawdopodobnie swoje robią niezbyt lekkie opony w połączeniu z DT Swiss G1800. Ale lepiej mieć solidne, niezawodne i nieco bardziej masywne połączenie niż utknąć gdzieś w terenie z przebitymi oponami lub wygiętymi obręczami.
Nawiasem mówiąc, Schwalbe sprawdzają się całkiem dobrze na szosie, toczą się cicho i bez wibracji dzięki równomiernemu profilowi bieżnika, wydają się dość szybkie i nie "przechylają się" nieprzyjemnie na boczne klocki w zakrętach.

To, co już na gładkim asfalcie się ujawnia, a staje się tym bardziej widoczne, im bardziej nierówne, gorsze lub głębsze jest podłoże lub wyższa prędkość: Grid jest niezwykle stabilny w prowadzeniu i spokojny w jeździe – i w ten sposób kompensuje nawet ewentualnie odczuwaną jako niewystarczającą szerokość dolnego chwytu kierownicy.
Nawet bez szczególnego rozchylenia nie pozostawia nic do życzenia w zakresie stabilności czy kontroli, zwłaszcza że Overland dodatkowo lepiej sprawdza się w terenie, niż można by sądzić na podstawie samego wyglądu. W pełni zasługując na wszechstronne zastosowanie propagowane przez Schwalbe, przekonuje również na luźnym żwirze, a nawet wilgotnej ziemi, zapewniając pewny chwyt i dobrą stabilność boczną.

Skąd pochodzi stabilne prowadzenie i niemal niezachwiana spokój modelu Grid? Prawdopodobnie bezpośrednio ze świata rowerów górskich. Podczas projektowania tego roweru gravelowego, dostępnego w pięciu rozmiarach, Simplon wzorował się na własnych geometriach MTB i zastosował zasadę „longer, lower, slacker”. Dzięki długiemu rozstawowi osi (1.042 mm w testowanym rowerze, do 1.106 mm w rozmiarze XL), niskiemu suportowi (-75 mm) i płaskiemu kątowi główki ramy wynoszącemu zaledwie 70°, jednoznacznie celuje w pewność siebie w wymagającym terenie.
Jednocześnie stack w połączeniu z „niepozornym” reach wypada całkiem obficie. Choć nie zachęca to do dynamicznych sprintów z mocno pochyloną sylwetką nad kierownicą, zdecydowanie sprzyja poczuciu bezpieczeństwa i lepszemu widokowi – a także komfortowi siedzenia.

Geometria

Simplon Grid łączy wygląd roweru szosowego z charakterem roweru górskiego i okazuje się w praktyce sportowo-komfortową opcją do zastosowań z naciskiem na stabilność jazdy i niezawodność.
Rowerek chętnie przyspiesza i trzyma pewnie kierunek jazdy, nawet gdy podłoże jest miękkie, teren wyboisty lub prędkość wysoka. Zakręty pokonuje oczywiście bez problemu, robi to spokojnie, przewidywalnie i bez nieprzyjemnego wpadania w linie.
Prawdopodobnie - nie mieliśmy niestety czasu i okazji, by to sprawdzić - te cechy predestynują go również do bikepackingu, który dzięki licznym punktom montażowym na ramie i widelcu wydaje się możliwy w wielu wariantach. Kto jednak szuka zwinnego roweru na trudne wyścigi, powinien poszukać gdzie indziej, ponieważ na rynku są z pewnością bardziej responsywne i dynamiczne gravelbike’i.

Duże plusy Grid to jego wszechstronność, także pod względem możliwych specyfikacji (od szerokich opon po opcje dla dojazdów do pracy, aż po opcjonalne dodatki MTB) oraz komfort jazdy, który zapewnia dzięki udanej geometrii i skutecznemu tłumieniu drgań.
Dodatkowym sprytnym szczegółem jest schowek w dolnej rurze ramy, w którym można zmieścić wszystko, czego potrzeba na jednodniowe wycieczki - od zestawów naprawczych po lekką kurtkę przeciwdeszczową. To prawdziwe błogosławieństwo dla fanów luźniejszego stylu ubioru bez kieszeni na plecach.

Dzięki nowej grupie Rival XPLR Simplon sprawił nam niespodziankę, która idealnie pasuje do Gridu - a w przyszłości zapewne także do wielu innych gravelbike’ów. Grupa ta wprowadza do średniej półki cenowej nie tylko szybkie, bezprzewodowe zmiany między 13 biegami i odpowiednią szerokość przełożeń, ale także poprawia ergonomię i siłę hamowania. To ulepszenie, które w przyszłym roku modelowym będzie standardem w pakiecie wyposażenia „Expert” (za cenę 4.499 euro, z zestawem kół DT Swiss Gravel LN i - o, czyżby moje westchnienie podczas zdobywania szczytu Schöckl było słyszalne aż w Xi? - z 40-zębową tarczą korby), to prawdziwy strzał w dziesiątkę.