Scott Fastlane 10 w teście

W formie zarówno stylistycznej, jak i geometrycznej Fastlane wyraźnie nawiązuje do MY26 Addict — co z pewnością nie jest złym punktem wyjścia dla atrakcyjnego roweru.
Podobnie jak w Addict, rama i widelec mogą być wyposażone w opony o szerokości do 38 mm.

Scott udostępnił nam model Fastlane 10, wyposażony w grupę Shimano Ultegra Di2. Fabrycznie montowane opony Schwalbe Pro One o szerokości 34 mm osadzone są na kołach Syncros Capital 1.0 Carbon.
Znane z modeli Addict: komfortowy zestaw kierownicowy Syncros IC-R100-SL wraz z praktycznym multitool’em, który ukryty jest w lewym końcu kierownicy.
Szczególną cechą jest karbonowa sztyca tego samego producenta. Ma ona zintegrowane tylne światło, które dla lepszej widoczności w ruchu drogowym świeci ciągłym światłem, gdy tylko uruchomi się Fastlane. Podobnie jak system zmiany biegów, jest ono zasilane z głównego akumulatora o pojemności 290 Wh.

Rama i widelec we wszystkich modelach Fastlane wykonane są z wysokiej jakości włókien węglowych HMX. Ma to odzwierciedlenie w masie ramy: sama konstrukcja, według Scotta, waży zaledwie 865 gramów w rozmiarze M.
Dla maksymalnej kompatybilności podzespołów napędowych rama posiada mocowanie na hak przerzutki UDH.
Estetyczna klapka gniazda ładowania ma sprężynowy zawias typu push-to-open; ładne rozwiązanie w porównaniu z niektórymi innymi e-rowerami z uciążliwą gumową zaślepką.

Rama posiada punkty montażowe dla opcjonalnej torby ramowej Syncros IS Road. Idealne miejsce do przechowywania (także) kompaktowej i lekkiej ładowarki TQ, na wypadek dłuższej podróży.
Dzięki temu nie tylko użytkownicy Fastlane mają możliwość sięgnąć do torby po energię w postaci przekąsek. Również sam rower może w ten sposób, np. podczas przerwy na lunch, stosunkowo szybko odzyskać zasięg. Na pełne naładowanie system potrzebuje około trzech godzin.

W modelu Fastlane zamontowano nowy silnik TQ HPR40, opracowany specjalnie do e-rowerów szosowych i e-gravelowych.
Sterowany jest on za pomocą dodatkowych przycisków na przedłużeniach chwytów, które fabrycznie wyposażone są w klamkomanetki Shimano Ultegra i Dura-Ace (to samo dotyczy przycisków bonusowych w klamkomanetkach SRAM). Ponadto napęd elektryczny można obsługiwać przyciskiem jednostki sterującej na końcu kierownicy, a w Fastlane 20 za pomocą dodatkowych przełączników TQ (HPR Single Button Remote).
Dodatkowo jednostka TQ komunikuje się także z Garminem i innymi urządzeniami. Za pomocą kompatybilnych liczników rowerowych można więc również wybrać tryb wspomagania. Ponadto wyświetlane są informacje o mocy, kadencji, stanie baterii i zasięgu.

Jak "40" w nazwie modelu już zdradza, mały i lekki TQ posiada „zaledwie” 40 Nm maksymalnego momentu obrotowego i 200 W mocy.
Wobec ostatnio rozpowszechniających się silników o 100 Nm, 40 Nm na pierwszy rzut oka wydaje się niewiele. Napęd waży jednak tylko 1 170 g. Wraz z akumulatorem 290 Wh system TQ osiąga zgrabne 2 900 gramów na wadze, co w pewnym stopniu relatywizuje niewielki moment obrotowy.
Nie można zapomnieć: przy zaledwie 10,8 kg masy gotowej do jazdy, zmierzonej na nieomylnej wadze BB, rower jest ogólnie znacznie lżejszy i bardziej zwinny niż solidne, 25 kg ciężkie e-MTB z masywnym bieżnikiem.

Jeżeli komuś doskwierają wątpliwości co do ewentualnie zbyt małej mocy silnika, z własnego doświadczenia mogę powiedzieć: mocny napęd, np. silnik Shimano EP8 o 85 Nm w Rose Backroad+, na początku jest zabawny; jednak przez większość czasu okazuje się przesadą. Zwykle zbyt dużo momentu obrotowego i mocy nie jest potrzebne w pojeździe przypominającym rower szosowy.
A kto od czasu do czasu potrzebuje dodatkowego zasięgu, może skorzystać z opcjonalnego TQ Range Extendera o dodatkowej pojemności 160 Wh.

Geometria

Silnik włącza się łagodnie i równie łagodnie popycha w kierunku dozwolonej granicy e-roweru 25 km/h. Charakterystyka TQ rzeczywiście przypomina mocno reklamowaną i często przytaczaną "pomocną dłoń".
Przez aplikację można też zmienić reakcję HPR40 w stronę większego "zadzioru" ... dzięki czemu bariera 25 km/h zostanie wprawdzie osiągnięta szybciej, ale będzie też znacznie bardziej odczuwalna. Przy ustawieniu fabrycznym przejście jest natomiast ledwie zauważalne i bardzo harmonijne.

Typowe dla TQ: silnik jest, podobnie jak jego większe modele, niemal niesłyszalny, więc nawet przy uważnym wsłuchaniu się rzadko można stwierdzić, czy pracuje, czy nie.
Niestety w trakcie testu akumulator dał się rozładować tylko do 90%. W zimowym chłodzie silnik odmówił wspomagania przy ostatnich 10%. Nie ma żadnego ostrzeżenia przez migającą diodę LED czy coś podobnego. Należy więc koniecznie mieć to na uwadze.
Na szczęście: przerzutki i zintegrowane tylne światło w takim przypadku nadal otrzymują zasilanie. I: zupełnie bez silnika nie jest się całkowicie zdanym na siebie, bo niecałe 11 kg Fastlane da się także bez wspomagania elektrycznego całkiem sprawnie poruszać wyłącznie siłą mięśni.

Najpóźniej pod górę Fastlane pokazuje swoje prawdziwe atuty. Nawet na najniższym poziomie przekonuje wystarczającym wspomaganiem i sprawia, że osoby jadące wyłącznie siłą mięśni musiałyby się już solidnie napracować, żeby za nim nadążyć.
Kompaktowe przełożenie 50-34 z przodu i 11-34 z tyłu pomaga ponadto utrzymać wysoką kadencję i w ten sposób wydobyć z silnika to, co najlepsze.

Środkowy/niebieski poziom w większości przypadków ma już wystarczającą moc, by oswoić strome podjazdy. I to bez nadmiernego zużywania energii z akumulatora.
Po przełączeniu na najwyższy/czerwony poziom Fastlane jedzie całkiem żwawo naprzód — jak na tak niewielki silnik, nawiasem mówiąc. Na najwyższym poziomie można się bez problemu nieco podwieźć pod górę i w ten sposób oszczędzić nogi.

Ogólnie rzecz biorąc, moc silnika bardzo dobrze pasuje do koncepcji Scott Fastlane. Niemniej jednak warto wspomnieć o pewnej specyfice napędu TQ, która na początku nieco przeszkadzała, ale po krótkim okresie przyzwyczajenia była już ledwie zauważalna:
Ponieważ system działa bezpośrednio na korbę i nie ma wolnego koła, sterowanie oprogramowaniem jest bardzo czułe. Rzadko, lecz jednak, zdarza się, że silnik przekręci korbę jeszcze trochę wtedy, gdy sterowanie jest przytłoczone nierównym pedałowaniem i silnie zmieniającą się własną mocą i nagle przestanie się pedałować.
To samo dotyczy zmiany biegów. Jeśli zgodnie ze starą szkołą chcesz przy zmianie biegu pod górę odciążyć napęd, silnik szybko przestaje wspierać. Po zmianie trochę trwa, zanim z powrotem wejdzie na obroty z powodu niższej mocy – podobnie jak w samochodzie z manualną skrzynią biegów przy zmianie biegu pod górę.
Wskazówka: Skrzynia Shimano Ultegra nie robi w każdym razie różnicy, czy zmieniasz pod obciążeniem czy nie. Działa pewnie w każdej sytuacji.

Summa summarum TQ HRP 40, jak już wspomniano, preferuje równomierne kręcenie z wyższą kadencją. Najlepszy styl jazdy jest raczej pasywny: luz w pedałowaniu i nic na siłę — to dewiza. Zmuszanie roweru co kilka metrów do innego tempa ma niewielki sens.