YT Capra MX Core 1 2023: review & ervaringen

De Capra MX Core 1 is gemaakt van koudgesmeed en hydrogevormd 6061-aluminium en dankzij meervoudig butted buizen op duurzaamheid afgestemd. Topprestaties voor een aantrekkelijke prijs staan centraal, met veel aandacht voor robuustheid en eenvoudig onderhoud.

De kabels lopen grotendeels door het hoofdframe en de seatstays. Doorlopende kabeltunnels voorkomen geluiden en maken het mogelijk om de kabels snel en eenvoudig te vervangen. Alle kabelin- en uitgangen zijn met Cable Plugs beschermd tegen binnendringend vuil en water. Kabelbevestigingen op de zitbuis voorkomen verschuiven.
Voor de demperbevestiging op de onderbuis zit een extra kabeluitgang, voor het geval je een demper met lockout-remote wilt bedienen.
TPE-protectors met lamellen op de chainstays en seatstays verminderen kettinggeluiden en beschermen het frame. De geschroefde bekleding van PA66 onder aan de onderbuis beschermt tegen opspattende stenen.

De asymmetrische Wing, een verbinding tussen zit- en onderbuis, geeft de Capra meer stijfheid en stabiliteit, maar laat tegelijkertijd genoeg ruimte voor een bidon. De Core 1 wordt geleverd met de Thirstmaster 6000, een bidon met een inhoud van 620 ml.
De lagers van het balhoofd zijn met Zero Stack-lagerschalen (ZS44 boven, ZS56 onder) in de balhoofdbuis geïntegreerd.
Aan de onderzijde van de bovenbuis zitten verborgen schroefdraadbussen voor de montage van gereedschap of andere accessoires.

De Capra gebruikt een UDH-derailleurpad, waardoor een upgrade naar Srams nieuwe T-Type-aandrijving eveneens mogelijk is.
De Boost-standaard met een as van 148 x 12 mm spreekt inmiddels voor zich. Maar nu we het toch over breedtes hebben: de afstand tussen de crankarm en de achtervork is vergroot om te voorkomen dat schoenen tijdens het rijden het frame raken.
Naast de dubbel afgedichte industrielagers zijn alle lagerpunten voorzien van extra afdichtingen om water en vuil buiten te houden en zo de levensduur te verlengen.

Het frame is goedgekeurd voor de hoogste ASTM 5-categorie, waardoor je ook in het bikepark en bij grotere stunts op het chassis kunt vertrouwen.

V4L noemt YT zijn veersysteem – bij de Capra een ontwerp met Horst-Link bij de dropout, ondersteuning van de seatstay via een hevel en aansturing van de demper door middel van een yoke. De door de fabrikant geclaimde voordelen van het concept: een extreem gevoelig aanspreekgedrag, ondersteuning in het middelste deel van de veerweg en een hoge eindprogressie. De veerweg van de MX bedraagt 170 mm (Capra 29: 165 mm).
Wat de kinematica betreft (op dit punt overigens misschien nuttig: een verwijzing naar ons uitgebreide ABC van vering) is de leverage ratio bij de 29"-variant ten opzichte van zijn voorganger vrij fors verlaagd, zodat de veerweg makkelijker benut kan worden. Voorheen lag die op 41 %, nu is hij teruggebracht tot 33 %. Bij de MX-variant is de waarde daarentegen gelijk gebleven en bedraagt hij nog altijd 37 %, zij het met een licht verhoogde curve van de leverage ratio.

De anti-squatwaarde is met 25 % verhoogd en ligt bij sag nu iets boven 100 %. De anti-risewaarde is 10 % hoger en stabiliseert bij sag op iets meer dan 70 %. Daardoor moet de Capra beter accelereren en moet de achtervering neutraler reageren op invloeden die tijdens het remmen of trappen kunnen optreden.
Ook de axle path-curve is geoptimaliseerd. Bij de nieuwe generatie van de Capra loopt die iets verder naar achteren, zodat het wiel makkelijker over obstakels rolt en het aanspreekgedrag van de achtervering verbetert.

De aanzienlijk steilere zitbuishoek van 77,8 graden op de nieuwe Capra plaatst de rijder in een centrale zitpositie. Tegelijkertijd is de balhoofdhoek vlakker geworden (bij de 29" met een halve graad, bij de MX met 1 graad) en bedraagt hij nu 64 graden. Bij de MX is bovendien het bottom bracket lager geplaatst.
Ook de reach en de lengte van de chainstays zijn licht toegenomen, al behoren die laatste nog altijd tot de zeer korte kant. Voor een evenwichtiger rijgedrag bij een langere reach zijn de chainstays bij XL en XXL een paar millimeter langer.

Met een flip-chip bij de demperbevestiging op de yoke kan de geometrie 0,3 graden steiler worden gezet, waarbij tegelijkertijd het bottom bracket 5 mm omhoogkomt.
Nieuw is framemaat S, waarmee de Capra nu in totaal in vijf maten verkrijgbaar is, van S tot XXL.

In totaal zijn er vier afmontagevarianten, van Core 1 tot Core 4, waarbij Core 1 en 2 van aluminium en Core 3 en 4 volledig van carbon zijn gemaakt.
De schakel- en remcomponenten van het reviewmodel komen van Sram. NX Eagle is de instapgroep onder de 12-speed MTB-aandrijvingen, met een cassettebereik van 11-50 tanden. Daarbij past de Sram Descendant-crank met een lengte van 170 mm.
Voor de vering kiest YT voor de RockShox ZEB Base, het voordeligste model met 38 mm binnenpoten, 170 mm veerweg, een DebonAir+ luchtveer en Rush RC-demping met instelbare rebound en compressie. De RockShox Super Deluxe Select R-demper beschikt over instelbare rebounddemping.

De dropper post komt uit eigen huis. Framemaat S biedt 125 mm drop, M 150, L tot XL 170 en XXL 200 mm. Passend daarbij: de MMX-remotehendel om de Postman vanaf het stuur te bedienen.
De Maxxis Assegai 29 x 2,5"-voorband en Maxxis Minion DHR II 27,5 x 2,4" worden geleverd met EXO-karkas en Dual Compound-rubbercompound. Ze zijn gemonteerd op Tubeless-Ready SUNringlé Düroc SD 37 Comp-wielen met een interne breedte van 32 mm.
Voor de cockpit vertrouwt YT op onderdelen van E13. Qua framekleur kun je bij de Core 1 kiezen uit Sludge Green en Black Magic. Over smaak valt zoals bekend te twisten, maar persoonlijk vind ik de kleur Sludge Green met zijn metallic glittereffect simpelweg fantastisch.

Een eerste inventarisatie maakt snel duidelijk dat het de fiets niet ontbreekt aan afwerkingskwaliteit en oog voor detail. Vloeiende buisvormen zonder overbodige poespas en hoogwaardige hardware tekenen een fraai silhouet.
De kabelgeleiding rond het bottom bracket is even wennen. Daar komen de kabels uit de onderbuis en slingeren ze vervolgens ofwel de seatstay in (schakelkabel), langs de seatstay (remleiding) of de zitbuis in (dropper post). Technisch valt er niets op aan te merken en de ruime bocht voor de dropper post is zelfs heel logisch; een schoonheidswedstrijd wint de kabelgeleiding op dit punt echter niet.

Het Acros AZX-576-balhoofd heeft een High Cap, wat betekent dat de bovenste afdekkap erg hoog is. Voor rijders die hun cockpit graag zeer laag zetten, kan dat een probleem zijn; voor mij persoonlijk en met mijn lengte bleek de setup goed bij het karakter van de fiets te passen. Anderzijds zouden langere rijders, vooral bij framemaat XL en XXL, kunnen missen dat er niet meer balhoofdbuis beschikbaar is om de cockpit hoger te zetten (twee spacers van 5 mm maken fijnafstelling mogelijk).
De MK3-versie van de Capra wordt zelfs met bidonhouder geleverd. Van bovenaf gezien is de sterk asymmetrische plaatsing vanwege de eenzijdige frameversteviging kort wennen, maar nadelen voor de bewegingsvrijheid zijn er niet. Zelfs de afstand tot de crankarm is meer dan voldoende.
De aansturing van de demper met een yoke zie je tegenwoordig helaas vaak, maar hierdoor komen er grotere buigkrachten op de demper te staan, wat de levensduur negatief kan beïnvloeden. Bij de Capra is de yoke echter vrij kort, waardoor de extra belasting binnen de perken zou moeten blijven.

Goed: hoewel de zitbuis een knik heeft, biedt het frame in maat L een grote insteekdiepte voor dropper posts.
De verhouding tussen zitbuislengte en reach had echter best wat royaler mogen zijn, zodat kleinere rijders indien nodig voor langere framematen konden kiezen. Bij het frame in maat L bedraagt de zitbuislengte 445 mm bij een reach van 464 mm.
Door de rubberen afdichting van de zadelpenklem moet nog eens 10 mm bij de zitbuislengte worden opgeteld. De rubberen afdichting is eenvoudig te verwijderen, maar door de relatief hoge inbouwhoogte van de dropper post met zijn forse lagergedeelte – wat vermoedelijk positief uitpakt voor de levensduur – kon ik met mijn beenlengte nét niet de volledige uitschuiflengte van de dropper post met 170 mm drop benutten. Met een model van een ander merk zou ik bij de gegeven maten een dropper post met 180 mm drop kunnen rijden. Uiteindelijk moet je sowieso individueel controleren hoe elk frame je zou passen.

De Capra MX geldt als een funmachine voor bikeparks en moest tijdens de review dan ook de nodige rondjes in dergelijke parken afleggen.
De balhoofdhoek van 64 graden past goed bij het karakter van de Capra – vlak genoeg voor voldoende stabiliteit, steil genoeg om niet log aan te voelen. Wie nog meer stabiliteit zoekt, of juist meer wendbaarheid dan de flipchip mogelijk maakt, kan zoals gezegd terugvallen op een aftermarket-headset met hoek-offset.
Al snel wordt duidelijk dat de bike zich maar al te gewillig in krappe bochten van de ene naar de andere kant laat gooien. Kronkelende, krappe S-bochten met kombochten op een flowtrail verslindt hij met smaak. Eerlijk gezegd is mijn enthousiasme voor flow- en jumptrails het afgelopen decennium snel afgenomen. Juist op zulke trails wist de Capra me echter weer een glimlach te ontlokken. Ondersteund door de hardere rubbersamenstelling van de banden hunkert hij er haast naar om op de aangestampte ondergrond snelheid vast te houden, die met een enkele pompbeweging verder op te bouwen en vervolgens de ene afzet na de andere ondanks 170 mm veerweg met speelse finesse precies in de transitions te plaatsen.
Dit is zonder twijfel het scenario waarin het concept van de zeer korte chainstays volledig tot zijn recht komt. De bike laat zich op elk moment gewillig door krappe bochten sturen en op het achterwiel trekken. Jumptrails met grotere sprongen neemt hij ontspannen en goed uitgebalanceerd zweeft hij door de lucht. Het kleinere 27,5" achterwiel helpt om de achterkant dwars te zetten of zijwaarts uit te laten breken.
Alleen wanneer je je een keer flink vergist en te kort landt, of te ver op een vlak stuk terechtkomt, zou je achteraan iets meer bottom-out-bescherming wensen om de enkels te ontzien.

Volgens YT's dynamische suspension setup guide op de website bedraagt de aanbevolen sag voor de MX-versie 32%. Met de standaardafstelling van de demper en zonder instelbare compressiedemping slaat de Capra Core 1 bij deze setup al bij middelgrote sprongen en drops regelmatig door, ook al hoor je geen metaalachtig geluid doordat aan het uiteinde van de nieuwe Super Deluxe-demper een aanslagelastomeer zit. Bij 28% was een setup mogelijk waarbij de bike slechts af en toe zijn grenzen bereikte. Wie echt voluit wil gaan zonder volume spacers aan de demper toe te voegen, zal waarschijnlijk genoegen moeten nemen met een afstelling tussen 25 en 28% sag, wat enigszins ten koste gaat van de gevoeligheid en het ervaren absorptievermogen.
Juist van die gevoeligheid en het gretigere absorptievermogen doe je echter liever geen afstand wanneer je met de bike technische downhills induikt. Jammer dat de Super Deluxe Select-demper niet is voorzien van de hydraulische Bottom Out-functie – die tijdens de laatste 25 % van de veerweg de inveersnelheid vertraagt – hoewel dit theoretisch ook bij dit model een optie was geweest. Die had de veerkarakteristiek bij extreem harde klappen vermoedelijk goed onder controle kunnen houden; nu moet je je met volume spacers behelpen. De Capra Core 1 wordt af fabriek geleverd met twee volume tokens in de hoofdkamer; om de progressie te verhogen kunnen er maximaal vier worden toegevoegd.

Zijn de korte chainstays wat speelsheid betreft een bonus, dan moet je lichte concessies doen wanneer je zo snel en veilig mogelijk door losse of technisch veeleisende bochten wilt jagen. Met een langere reach en korte chainstays verschuift de balans eerder richting het achterwiel en is wat meer nadruk nodig om het voorwiel voor voldoende grip te belasten.

YT is zich terdege bewust van dit gedrag; sterker nog, het vormt de basis van zijn geometrieconcept met een 29"- en MX-versie. Bij de volledige 29"-versie zijn de chainstays weliswaar slechts 5 mm langer, maar in combinatie met het grotere achterwiel ligt het sterk voor de hand dat de twentyniner bij de jacht op seconden op ruige enduro- of wedstrijdparcoursen de betere keuze is.
Zonder me bij het bestellen van de testbike nader in dit concept te hebben verdiept, zou ik achteraf gezien waarschijnlijk eerder naar de 29"-variant neigen, omdat het evenwichtigere rijgedrag met langere chainstays me op natuurlijke trails – waar ik meer tijd doorbreng – in principe een groter gevoel van veiligheid geeft. Als het aan mij lag, zou ik vanwege mijn lichaamslengte de voorkeur geven aan een versie met nog langere chainstays (naar mijn mening zou het frame in maat L de langere achterkant van het XL-model goed kunnen hebben), gecombineerd met een 27,5" achterwiel.

Persoonlijke voorkeuren terzijde – dergelijke uitstapjes mogen niet verhullen dat de downhillprestaties van de Capra Core 1 MX ronduit goed zijn. Met het prijskaartje van slechts €2.699,- in het achterhoofd zijn het zelfs echt goede prestaties.
Geen moment kwam het bij me op dat een sprong of drop met de bike vanwege zijn componenten of frame niet mogelijk zou zijn; nooit hielden dergelijke bezwaren me tegen – met uitzondering van de gewenste hogere progressie van de demper.
Hoewel de RockShox ZEB het absolute basismodel met een eenvoudiger dempingssysteem is, kan de conclusie alleen maar luiden dat hij, net als de RockShox Super Deluxe Select R-demper, uitstekend werk levert. In detail spreken beide onderdelen behoorlijk gevoelig aan en absorberen ze kleine en grote obstakels competent, zelfs bij snel opeenvolgende klappen – tenminste tot op zekere hoogte.
Pas bij zeer zware klappen of harde randen op hoge snelheid heeft de demper bij correct afgestelde sag de neiging door te slaan – vermoedelijk ook omdat de compressiedemping niet kan worden vertraagd – en voelt het alsof de achterkant zich bij obstakels met scherpe randen enigszins ophangt. Extra volume spacers zouden de setup dus beslist ten goede komen. In zulke situaties zou ook de variant met 29" achterwiel dankzij zijn betere rollover-eigenschappen aan het veergedrag kunnen bijdragen.
De rebounddemping zit in de lichtste stand aan de tragere kant; echt lichte rijders zouden daardoor tot interne tuning gedwongen kunnen worden.

Tot slot nog het tijdens het klimmen genoemde totaalgewicht: bergaf valt dat niet per se negatief op. Alleen bij bunnyhops en het verplaatsen van het achterwiel zijn er bikes waarmee zulke manoeuvres makkelijker gaan; maar ook in die situaties drijft de bijna 17 kg inclusief pedalen je niet tot wanhoop.
Bij sprints op vlakkere passages moeten uiteraard wel concessies worden gedaan.