Tubolight EVO Road-bandeninlagen

Eigenlijk koop ik maar eens in de zoveel tijd een nieuwe fiets. Ten eerste omdat ik mijn bikes met zorg kies en ze daarna ook echt graag rijd. Ten tweede omdat ik als tester regelmatig in het genot kom van andermans fietsen – en dat geheel zonder echtscheiding of voogdijruzie. Dit jaar was het echter weer zover: er moest een eigen fiets komen. Met wat input van NoPain viel de keuze relatief gemakkelijk, en een paar weken later stond een Rose XLite 06 Force AXS in maat 55 in mijn appartement.

De nieuwe racefiets was liefde op het eerste gezicht. Supersonic-Grey, stijlvol en gestroomlijnd, moderne geometrie, topuitrusting – en vooral: razendsnel. Dus eigenlijk alles perfect, ware het niet dat die vervelende banddefecten waren. Een kuil in Istrië. Een doorn op het Donau-eiland. Een lekke band zonder zichtbare reden. Steeds weer gedoe met luchtverlies, spijkers, glasscherven of wat zich verder nog op binnen- en buitenlandse wegen ophoudt.

Natuurlijk is dat geen wereldondergang. Stoppen, binnenband wisselen, verder rijden. Maar eerlijk: moet dat in 2025 echt nog steeds? NoPain vond van niet. En bestelde voor mij een set Tubolight EVO Road inlegstukken, inclusief de bijpassende Tubolight Tubeless-ventielen van aluminium.

Deze blauwe schuimringen zijn uitsluitend bedoeld voor tubeless-systemen en beloven – in combinatie met afdichtmiddel – een flink pakket voordelen: lagere bandenspanningen, meer comfort door progressieve demping, extra bochtenstabiliteit, bescherming tegen doorslagen en luchtverlies en bovenop dat noodloop-eigenschappen bij een lekke band.

Klinkt bijna te mooi om waar te zijn? Dat dachten wij ook. Daarom hebben we het uitgeprobeerd. Hoe het Tubolight-Tubeless-setup zich in het dagelijks gebruik heeft gehouden, lezen jullie in de volgende review.

Bandeninserts kent men misschien van mountain- of gravelbikes. Op de weg zijn schuiminserts echter nog een relatief nieuw onderwerp. De Tubolight EVO Road is speciaal ontwikkeld voor moderne racefiets-setups – dus voor 28 tot 34 mm brede banden in combinatie met moderne, brede velgprofielen. Het doel: maximale prestaties bij lage bandenspanning, zonder in te boeten aan veiligheid of rijplezier. Gemaakt in Italië.

De per stuk slechts 19 gram lichte inlegstukken bestaan uit EVA-schuim met hoge dichtheid en worden tussen band en velg gemonteerd.
Zonder binnenband, oftewel: tubeless.
In tegenstelling tot de gravelversie laten de road-inlegstukken het interne luchtkanaal weg, omdat dat bij de relatief hogere luchtdrukken op de weg toch geen meerwaarde zou bieden.

Tubolight EVO weg / gravel

* Fabrikantgegevens

Zodat ondanks het schuimrubber toch sealant in het systeem kan worden gevuld en de band kan worden opgepompt of bijgevuld, zijn de speciale Tubolight-tubelessventielen aan te raden. Ze zijn verkrijgbaar in frisse geanodiseerde kleuren en verschillende lengtes, worden als uiterst robuust beschouwd en hebben in totaal vier luchtopeningen. Deze eigenschap garandeert een perfecte compatibiliteit met de Tubolight-bandeninleg en voorkomt bovendien verstopping door afdichtmiddel.

Het doel van de ombouw was mij tijdens het fietsen meer comfort en veiligheid te bieden. En ik zal het meteen vooropstellen: beide zijn volledig waargemaakt.

Mijn eerste indruk? Stilte. Zelfs op kinderkopjes of door wat kleinere kuilen bleef de fiets verbazingwekkend rustig. Zonder pathetisch te willen klinken: als niets rinkelt, wordt de fiets een deel van de ondergrond. Dan klopt de grip en rolt hij gewoon goed.

Al de overstap van binnenband naar tubeless heeft hier zeker veel opgeleverd. Maar met de inlays voel ik me nog veiliger, vooral bij lage bandenspanning. Het risico op een velginslag lijkt met de Tubolight EVO Road vrijwel uitgesloten.

Voor de bandenspanning geldt al langer: minder is meer. Aanvankelijk reed ik nog met 4,5 tot 4,8 bar, ondertussen ben ik op ongeveer 3,5 bar uitgekomen en tot nu toe zeer tevreden. De XLite rolt nog steeds verdomd goed, maar lijkt letterlijk op het wegdek te kleven. Zelfs bij staantrappen op natte kinderkopjes blijft het achterwiel stabiel en glijdt niet weg, wat ongetwijfeld ook aan de goede Conti-banden ligt.

Ik rijd nu ongeveer 1.500 kilometer met de nieuwe setup en ben tot nu toe lekvrij onderweg. Natuurlijk zegt dat op zichzelf niet alles, maar het is in ieder geval een goed begin. Met de Tubolight EVO Road en de tubeless-setup schuw ik inmiddels ook korte offroadstukken niet meer. Vooral in het Weinviertel of ten zuiden van Wenen staan regelmatig grindsecties op het programma. Dankzij de lagere bandendruk heb ik bovendien voelbaar meer grip. Dat is vooral merkbaar op losse ondergrond en in bochten.

Aan het begin, direct na de mislukte eerste poging in Wiener Neustadt, moest ik vanaf het hoofdstation naar huis rollen zonder lucht in het voorwiel - alleen met de inlegstukken als noodoplossing.
Ik voelde me daar niet prettig bij.
De run-flat-eigenschappen van de superlichte inlegstukken zijn aanwezig, maar vrij beperkt.
Een echte verdere rit met nul bar zou ik daarmee niet plannen.
Ze kunnen waarschijnlijk een val bij plotseling luchtverlies voorkomen of de velg sparen, maar zonder lucht naar de volgende fietsenwinkel rijden, zeker als die niet om de hoek zit, wil ik toch liever vermijden.

Het Tubolight-EVO-setup inclusief ventielen kost rond de 85 euro. Dat klinkt in eerste instantie niet weinig, maar relativeert snel als je het vergelijkt met de prijs van een moderne racefiets of zelfs slechts een hoogwaardige band. Bovendien moet je in het algemeen niet besparen op comfort en veiligheid.

Voorwaarde voor het volledige voordeel is een zorgvuldige montage. Houd je je aan de aanwijzingen, dan gaat dat vlekkeloos. In mijn geval werkte de combinatie van de Rose RC Sixty velg en de Continental Grand Prix 5000 S TR in 30 mm probleemloos. Over de ventiellengte hebben we het al gehad.

Het Tubolight EVO Road-systeem maakt lagere bandendruk mogelijk en zorgt voor aanzienlijk meer comfort door de progressieve demping. In bochten biedt het extra stabiliteit, beschermt het band en velg effectief tegen luchtverlies, burping en doorslagen. En in het geval van een lek kun je dankzij de run-flatfunctie zelfs nog doorrijden.

Ik voel het verschil duidelijk. Door mijn wortels in de mountainbikesport vergelijk ik mijn racefiets inmiddels bijna met een licht cross-country-full: snel, comfortabel en betrouwbaar op de meest uiteenlopende ondergronden. Sinds de ombouw mijd ik gladde rijkswegen niet meer, maar zoek ik juist kleinere en slechtere zijweggetjes, omdat ik daar gewoon meer plezier heb (en meestal ook minder verkeer).

Er zit echter ook een nadeel aan. Zoals al genoemd wil ik — run-flat hin of niet — niet lang zonder bandendruk door moeten rijden als er toch eens een groter lek optreedt. De beste alternatief is voor mij nog steeds een reservebinnenband. Maar wat gebeurt er met de inlays als ik daadwerkelijk een binnenband moet monteren?