ClipClap Clix Explore in de test

Soms bedenken uitvinders dingen die tot het moment van de uitvinding niemand heeft gemist. (s.a. hier) Dan moet er nog iets uitgevonden worden: het bij de oplossing passende probleem. Want zonder probleem wordt het moeilijk de oplossing te verkopen.

Is dat een gemene inleiding? Misschien. Maar gezien de „Klickpedal-Adapter“ van het designduo Verónica Rodríguez Villarreal en Jannik Reker uit Köln ligt die gedachte niet ver weg. Waar gaat het om? Om de „ClipClap Clix Explore“. Zo noemen de twee Keulenaars een klein plastic plaatje dat – zeggen ze – „elke schoen in enkele seconden in een klikschoen verandert“.
Het principe klinkt slim en logisch: aan de onderkant van het met klittenband aan werkelijk elke schoen (oké, met hoge hakken hebben we het niet getest) vast te maken plastic plaatje wordt één van die metalen cleats gemonteerd, waarmee je, gewoonlijk aan fietsschoenen vastgeschroefd, in klikpedalen inklikt.

Even een kleine regieaanwijzing: ook al weten de lezers van dit platform doorgaans heel precies wat klikpedalen zijn, hoe ze werken en welke types voor wie geschikt zijn, laten we hier eens bij de basis beginnen. Ook omdat adapters eerder doelgroepen aanspreken die mogelijk niet zo goed bekend zijn met dit soort onderdelen.

Dus: klikpedalen zijn als skibindingen, maar dan voor fietsen. De schoen (en daarmee de voet) zit door deze vaste binding star en precies op het pedaal waar de krachtoverbrenging het beste werkt. Dankzij de vaste (ver)binding kun je niet alleen trappen, maar ook trekken.
Er bestaan meerdere, verschillende bindingssystemen. Sommige zijn alleen zinvol voor racefietsen – en zeker niet gemaakt om mee te wandelen. Wie toch minstens een paar stappen wil kunnen zetten (bijvoorbeeld bij gravelrijden of mountainbiken), kiest meestal voor het Shimano SPD-systeem: de kleinere SPD-bindingselementen onder de schoenzool zorgen namelijk nog steeds voor wat profiel rondom (en daarmee veilig lopen). Afhankelijk van de schoen kun je dan zelfs wandelen. Maar ze zien zelden chic, elegant of stedelijk verzorgd uit.

ClipClap Clix, zo beweren de uitvinders, lost precies dit dilemma op: het bespaart fietsers met klikpedalen het meenemen van een tweede paar schoenen. Voor kantoor, school, een bezoek aan een restaurant of theater ... Het onder de schoen vastgespen adapterding, juichen de Keulenaren, is toch gewoon geniaal, nietwaar?

Wij zeggen: Nee! En dat om meerdere redenen. Want ten eerste zijn er – zoals gezegd – talloze schoenen waarbij de schoenkantige cleat zo in de zool "verzonken" is dat je er prima mee kunt lopen. Wie per se met binding wil fietsen maar ook wil marcheren, kan dat dus doen. Al is dat wel met concessies aan de stijl.
Ten tweede – en belangrijker – zijn klikpedalen echter alleen dan en daar zinnig waar en wanneer je vlot en langdurig rijdt, dus zonder je voeten vaak en snel of onverwacht neer te moeten zetten. In het alledaagse verkeer, bij stop-&-go en in de stad zijn ze voor veel fietsers zelfs een bron van angst: trackstands (dus staand balanceren) en andere stunts zijn misschien wel cool, maar echt iets voor een minderheid.
Die angst of het respect voor het niet-uit-de-binding-komen heeft een goede reden: als je niet op tijd met een korte, krachtige draaibeweging van de hiel uitklikt, val je op je zij. Hulp- en reddeloos ... en meestal pijnlijk.