Veolo 2.0-fietskar review: gewicht & prijs

Fun fact: privé negeert BB-auteur NoMan consequent de nieuwste en allerlaatste revoluties in de fietssector. Haar beproefde setup voor de jaarlijkse actieve vakantie met het hele gezin en een zelfopgelegd no-car-policy in het fraaie Salzkammergut: twee trekkingbikes van KTM uit het vorige ontwikkelingsmillennium – zonder stroom, zonder accu, zonder poespas; een fietskar van Thule – oud en versleten, maar veelzijdig; en daarnaast de Woom die bij de leeftijd van het kind past.
Maar toen werd de innig geliefde Thule door de vlammen verzwolgen. Een eerste poging om het Salzkammergut zonder de groene oldtimer te doen, bleek onbevredigend, want: hoe prop je alle spullen voor lange dagen tussen bergen en meren in slechts vier fietstassen? Waar hang je bij het zwemmen de handdoeken te drogen en de bezwete shirts te luchten? Hoe vervoer je de grote boodschappen voor twee weken smullen naar het vakantiehuis? En waarmee breng je de jongste thuis als ze niet meer zelf wil fietsen?

Dat laatste probleem heeft zich inmiddels in elk geval vanzelf opgelost. Als de motivatie goed zit, fietst NoMan junior haar ouders tegenwoordig simpelweg zoek. Zakt de ijver weg, dan zijn er sleepkoorden – nog los van het feit dat geen enkele achtjarige ter wereld nog in een Thule Chariot past.
Voor deze zomer bleef dus het bagagevervoer over. Extra uitdagend door het feit dat sinds kort een stand-up paddle de huiselijke en vakantie-inventaris verrijkt – een Lite-model met iets kleinere pakmaat en lager gewicht, zodat het, uiteraard, ook nog redelijk per fiets vervoerd kan worden; maar uiteindelijk toch een volwaardige SUP (plus twee peddels), en geen babyluchtbedje.

In dat opzicht kwam het persbericht van Johann Schmidt in mei van dit jaar als geroepen. Daarin presenteerde de directeur van Veolo zijn herziene trailer, die met behulp van een Kickstarter-campagne productierijp moest worden gemaakt.
„Bij vragen, interesse in productreviews of behoefte aan meer informatie kun je altijd contact opnemen. Ik sta altijd open voor een gesprek“, beloofde de industrieel ontwerper in zijn bericht. En hij hield woord.
NoMan voegde op haar beurt ook nog haar hypermoderne (dus toch!) Trek Fuel EX-e aan haar gedateerde vakantiesetup toe. Ten eerste werd de Veolo 2.0 in het persmateriaal uitdrukkelijk geschikt voor e-bikes genoemd, wat natuurlijk beproefd moest worden. En ten tweede zorgt een opgroeiend kind nu eenmaal niet voor een jonger of zelfs fitter wordende moeder, iets wat bij het incidentele slepen de laatste tijd duidelijk merkbaar was geworden …
In het gemoedelijke Bad Goisern kwam uiteindelijk samen wat de volgende drie weken – die vervolgens in het Waldviertel werden doorgebracht, waar ook de meeste reviewfoto’s zijn gemaakt – bij elkaar hoorde: enkelsporige fietsen, een tweesporige kar en een driekoppig gezin.

Op papier wist de Veolo 2.0 duidelijk meteen te overtuigen: het crowdfundingdoel van 120.000 euro werd met exact € 185.997,- ruimschoots overtroffen. Voor iedereen die zich de technische details niet meer herinnert of nu niet de hele Bikeboard-presentatie opnieuw wil lezen, hier in het kort de belangrijkste punten:

De Veolo 2.0 is een modulair opgebouwde, geveerde fietskar die geschikt is voor wielen van 20 tot 29 inch en indruk maakt met een maximaal laadvermogen van 60 kg bij een eigen gewicht van slechts 6,7 kg.
Ten opzichte van zijn voorganger werd de tweesporige trailer gericht herzien: het aluminium frame is nu 10 cm smaller en 10 cm langer, wat in combinatie met de geoptimaliseerde wielbasis en het lage zwaartepunt (bodemvrijheid onder de textielschaal: 16 cm) voor een bijzonder stabiele wegligging moet zorgen. Inclusief de via handige Quick-Lock-naven te monteren wielen is de kar maximaal 68 cm breed. Daardoor past hij overal door waar ook een gangbaar fietsstuur doorheen kan – en dat terwijl de basisschaal plaats biedt aan twee kratten drank of grote Euroboxen.

Technisch kernelement is het dempingsconcept van het onderstel. De gepatenteerde, CNC-gefreesde en gesmede onafhankelijke wielophanging zorgt ervoor dat beide wielen onafhankelijk van elkaar kunnen inveren. Dit systeem wordt gecombineerd met een onderhoudsarme, in het frame geïntegreerde elastomeervering, die progressieve demping biedt en op verschillende beladingen (5-45 kg/40-60 kg) kan worden afgestemd.
Voor de verbinding met de trekfiets vertrouwt het model op een eveneens herzien koppelingssysteem volgens het beproefde Thule-principe. Vergeleken met het vorige model is deze koppeling flink afgeslankt en weegt hij nu nog maar 65 gram (volgens de fabrikant de lichtste op de markt). Hij is comfortabel en razendsnel met slechts één hand te bedienen en kan zelfs op slot.

Een letterlijk dragende rol is weggelegd voor de slijtvaste, met carbon en rubber versterkte textielschaal. Die biedt stevige ondersteuning en combineert licht ripstopmateriaal slim met een sneldrogend meshweefsel, waardoor vloeistoffen eenvoudig kunnen weglopen.
Aan de voorkant beschermt een geïntegreerde afwijzer het frame tegen beschadigingen en voorkomt hij dat voorwerpen tussen wiel en kar terechtkomen. De frameconstructie wordt aangevuld met een geïntegreerde steun waarmee de kar – en op dit punt worden gebruikers van enkelsporige fietskarren vermoedelijk jaloers – zelfstandig geparkeerd kan worden.
De uitrusting wordt afgerond met een slimme add-on: dankzij een compatibele muurbeugel (€ 39,-) kan de plat ingeklapte fietskar verticaal op ongeveer één vierkante meter worden opgeborgen.

Om terug te komen op de aan het begin beschreven use case van onze praktijkervaring: met het gezin rustig van meer naar meer of zwemplek fietsen was het hoofddoel. Soms gewoon via de meest kindvriendelijke route van A naar B, maar af en toe ook opgezet als een ‘echte’ fiets- (en berg)tocht met een bij de leeftijd passende uitdaging, gevolgd door een duik in het koele water.
In de kar ging dus alles wat vader, moeder en kind voor zulke dagen nodig hebben: picknickkleed, handdoeken, boeken, (water)speelgoed, flink wat proviand, zwemkleding en slippers, oplader en/of Range Extender, altijd ook regenjassen en lange broeken, stevige schoenen, dagrugzak, EHBO-set en, afhankelijk van de geplande toegang tot het water, ook de ingepakte SUP met accessoires.
Met stand-up paddle werd het wat krap in de gele tas, maar in principe gleed de relatief slanke draagtas er qua lengte nog net in. Zonder board heerste er qua ruimte pure luxe, als het om de inhoud van de uiteraard weerbestendige Veolo Bag 2.0 ging.

Dat het enorme hoofdvak dankzij twee scheidingswanden met klittenband in drie even grote compartimenten kon worden verdeeld, leerden we – denk aan het scheiden van spullen – al snel waarderen. Kleine spullen, spanbanden, gereedschap en allerhande zaken borgen we in de twee zijvakken aan de korte kanten, waar ze goed terug te vinden waren. Voor een sterker gevoel dat alles onderweg veilig opgeborgen blijft, zouden die gebaat zijn bij een rits; in de praktijk heeft echter geen enkel bagagestuk ook maar aanstalten gemaakt ons te verlaten.
Een zeer flexibele oplossing is de combinatie van een rolltopsluiting en een kruislings geleid elastiek, dat met een koordstopper kan worden aangespannen. Dat garandeert zowel snelle toegang en waterdichte opslag als efficiënte compressie. Naar keuze maximaliseer je hiermee de opbergruimte in de tas of zet je extra bagage, kleding enzovoort bovenop vast.

Met al zijn verstevigingen, lussen, padding, riemen en ogen oogt de tas in principe zeer robuust en hoogwaardig afgewerkt. De montage met Fidlock-mounts is kinderspel en snel voor elkaar. Alleen het dragen van de beladen tas kan ondanks de gewatteerde schouderriem door zijn afmetingen een challenge worden – wij hebben het wijselijk niet geprobeerd, want voor het vervoer van lading heb je tenslotte een fietskar.
Het enige kritiekpunt op de tas zijn de twee draagriemen aan de zijkanten. Die hebben de neiging langs de wielen te schuren. Een drukknop of iets dergelijks om ze vast te zetten zou dit kunnen verhelpen en onze geïmproviseerde oplossing met spanbanden overbodig maken.

Meer uit nieuwsgierigheid dan noodzaak gebruikten we voor bezoekjes aan uitsluitend onze ‘huisstrandjes’ aan de Hallstättersee en de Kamp, beide op ongeveer vijf kilometer afstand, ook de watersportset. Een SUP oppompen of leeg laten lopen is tenslotte hard werken. Dat af en toe kunnen overslaan en direct vanaf het huis gebruiksklaar vertrekken, heeft dus zijn charme – om nog maar te zwijgen van het ronduit bijzondere bestaan als Long Vehicle.
De beugels van de Long Load-opbouw waren echter vrijwel altijd van de partij – en niet alleen omdat de montage ervan in één geval stroef en priegelig* bleek. Ze dienden als praktische duwhulp, kledingstang, zonneschermconstructie en waslijn, en scoorden daarom het maximale aantal punten bij de verkiezing van het favoriete accessoire binnen het gezin.

*Samen met productdesigner Johann Schmidt identificeerden we gaten die niet helemaal in het midden van de buis waren geboord als oorzaak van de bevestigingsproblemen bij ons prototype. Zoals de oprichter van Veolo verzekerde, zijn de gereedschappen voor de buisbewerking inmiddels geoptimaliseerd, waardoor er bij de serieproductie niets meer klem komt te zitten.

Verander je een fiets in een transporter van vrijwel exact drie keer de lengte en twee keer het gewicht, dan boet hij onvermijdelijk in aan zijn vertrouwde rijgedrag. Johann Schmidt raadt zo'n lang voertuig dan ook niet aan voor lange afstanden en/of veeleisend terrein. Bij zijn uitvinding dienden vermoedelijk korte ritjes naar het strand of shuttlediensten tussen instap- en uitstappunten als inspiratie.
Toch was het verbazingwekkend hoe onverstoorbaar en vooral wendbaar – om te keren volstond ongeveer een eenbaansweg plus berm – NoMans E-MTB ondanks het XXL-aanhangsel bleef. Zo bang als je aanvankelijk was om bij elke hobbel op te stijgen, zo snel kreeg je weer vertrouwen in de zwaartekracht & Co. En waar je jezelf al voortijdig zag slingeren en schommelen, stelde je al gauw verbaasd vast: gaat prima!
Alles met mate en verstand, natuurlijk. Zo'n combinatie verdraagt geen abrupte snelheidswisselingen en evenmin hersenloos bochtenwerk. Stedelijk gebied zouden we ermee mijden, net als drukke fietspaden of wegen. Maar het verlaten graspad naar Untersee, de gravelweg door de wijngaarden langs de Kamp – waarom niet? Zolang snelheid en hellingspercentage enigszins constant blijven, kom je verrassend probleemloos vooruit. Nog afgezien van de werkelijk hilarische blikken van anderen.

Veel vaker werd hij gebruikt met korte dissel en een min of meer zware lading in de gele tas. En daarbij ontpopte de Veolo 2.0 zich al snel tot een bijzonder geslaagd totaalpakket.
First things first: echte trail-aficionado's zullen bij een tweesporige trailer misschien de beperkte terreincapaciteiten bekritiseren, want een eensporig model volgt vooral over obstakels op de route makkelijker. Zeven jaar dagelijks gebruik en vakanties met de Thule Chariot hebben NoMan echter geleerd dat stabiel blijven staan tijdens het parkeren – losgekoppeld – minstens zo belangrijk is, dat een bruikbare kinderwagen- of bolderwagenfunctie het inzetbereik nog eens aanzienlijk vergroot en dat het vaak beschreven blijven haken vooral theoretisch van aard is. Kies je lijn en snelheid met vooruitziende blik, dan kan er met tweewielige concepten verrassend veel. Niet in de laatste plaats doordat het zwaartepunt laag ligt en het rijgedrag van de trekkende fiets daardoor vertrouwd blijft.
Daar komt bij de Veolo 2.0 nog iets bij: dankzij zijn schuin geplaatste wielen lijkt kantelen tijdens het rijden onmogelijk. We hebben het echt geprobeerd – tevergeefs.

Bij de routeplanning stond echter voorop dat we NoMan junior het fietsen niet wilden vergallen. Daarom (nog) geen extremen qua technische moeilijkheid, ondergrond of hellingsgraad, bergop noch bergaf. Het gros van de gekozen routes was ook prima en aangenaam met een gravelbike te rijden geweest: verzorgde gravelwegen, romantische graspaden, verkeersarme binnenwegen, bekende fietspaden en slechts af en toe een kort stuk over wortels en stenen. Wat dat betreft werd de Veolo 2.0 dus beslist niet tot het uiterste gedreven.
Maar ook in soft mode was zijn geweldige rijgedrag vanaf het begin voelbaar. Hij lag mooi stabiel en volgde kwiek – niet uitbreken, niet wegglijden. Ook als het toch eens wat ruiger of dieper werd – hoogtepunt: een gravelbed langs de Traun – oogde de trailer overtuigend stabiel. Maar bovenal werkte hij altijd mee, nooit tegen de trekkende fiets in. Wie het "rukken" aan de koppeling kent, plus het voor-achterwaarts deinen dat steeds tegengesteld aan de trapimpulsen optreedt, vooral als je op de pedalen staat: niet met de Veolo 2.0.
Juist in combinatie met een e-bike is dat goud waard: wegknallen in Turbo-mode, ergens overheen beuken met Boost, de typisch binaire respons bij het wegrijden ... met de Veolo, die altijd aanvoelt als onderdeel van de trekkende fiets, is het allemaal denkbaar.

Van zo'n 20 kg extra raakt een E-MTB niet bijzonder onder de indruk, zelfs niet als het een Lite-model is. Het accuverbruik bevestigt die indruk. Bij het remmen kan het weliswaar geen kwaad om tijdig aan het extra gewicht te denken. Maar beweren dat de remweg aanzienlijk langer wordt, zou overdreven zijn.
Anders was dat met de trekkingfiets, waarmee NoMan voor de lol eveneens twee korte trailerritjes maakte. Het toeval wilde namelijk dat in de KTM nog altijd de as met koppeling voor de Thule zat. Snel de bevestiging verwisselen en weg waren we – zij het met de handrem erop. Enerzijds liet de Veolo 2.0 zich nu duidelijk voelen in de kuiten, die er plotseling helemaal alleen voor stonden. Anderzijds was het door de bescheiden bandenbreedte en het profiel van de trekkingfiets op menig steil gravelstuk snel gedaan met de pret, of beter gezegd: met de tractie – zowel bergop als bergaf.

Over assen, koppeling en bevestiging gesproken. Aan deze en vele andere elementen merk je hoe grondig de mensen uit Leipzig over vrijwel elk detail van hun trailer hebben nagedacht. En dat er bij de montage van de trailer nog geen handleiding beschikbaar was en toch alles snel voor elkaar was, bewijst hoe intuïtief de gevonden oplossingen zijn.
Zelfs voor technische nitwits als NoMan meteen te begrijpen: de uitleg over asstandaarden en de vorm van dropouts op de productpagina, zodat zelfs de grootste kluns kan volgen hoe de koppeling wordt gemonteerd en wat daarvoor nodig is.
Eveneens vanzelfsprekend: al die fraaie klikmechanismen, van de borging van de kogelkop van de dissel en de magnetische Fidlock-bevestigingspunten tot de Quick-Lock-naven, waarmee de wielen binnen enkele seconden te monteren of te verwijderen zijn.

Alleen het uiteinde van de dissel leverde binnen het gezin stof voor discussie op. Zou het ooit meteen bij de eerste poging lukken om het als noodbeveiliging bedoelde Kevlarkoord zo om het frame te wikkelen en door de lus te halen dat het kleine balletje niet irritant begint te bungelen en rammelen, of zelfs in de remschijf verstrikt raakt? Deze uit de zeilsport overgenomen oplossing heeft zich volgens Johann Schmidt al bij de voorganger bewezen en werkt goed. Zo nodig moet het koord tot de juiste lengte worden ingekort, zodat het niet in het wiel of de schijfrem terechtkomt. Akkoord – alleen gaan wij natuurlijk niet in geleend reviewmateriaal lopen knippen.
Verder bleek de op zich superslimme standaard wat te licht gebouwd en knikte hij regelmatig weg wanneer je de trailer wilde neerzetten. Bij nadere inspectie leek echter eerder de houder de zwakke plek dan de roestvrijstalen beugel zelf. Bij het prototype is die nog slechts een eenvoudige 3D-print; voor het seriemodel wordt hij nog flink versterkt, zodat het kunststof onderdeel de belasting aankan.

Of het nu gaat om een tweewielig winkelwagentje, een mobiel boothuis of een betrouwbare knuffeldierenexpress: de inzetmogelijkheden van de Veolo 2.0 met tas en watersportset zijn even veelzijdig als vermakelijk. Met enerzijds zijn indrukwekkende laadvolume en anderzijds de heerlijk freaky Long Load-configuratie is hij een doordachte metgezel voor de meest uiteenlopende vakantieactiviteiten, van merenhoppen tot grote boodschappen. Gecombineerd met andere modules heeft hij waarschijnlijk ook alles in zich om een held in de grote stad en een hondenoppas te worden.

Licht, wendbaar en stabiel overtuigt de nieuwe trailer zowel tijdens een kort tochtje als op een grote reis met zijn werkelijk geweldige rijgedrag. Nooit een vreemd element, maar altijd een meewerkend deel van het systeem, terwijl hij tegelijk zo robuust ontworpen lijkt dat hij ook lange, slopende reizen zonder morren zal doorstaan.
In combinatie met zijn intuïtieve handling en de weinige kritiekpunten, die bovendien – op de schurende draagriemen na – bij het seriemodel waarschijnlijk allemaal zullen verdwijnen, is de nieuwkomer een absolute aanrader voor fans van tweewielige trailerconcepten met meerwaarde.