O Kenda i nowej serii K - Historia z Wienerwaldu

Właściwie chciałem wam w tej historii opowiedzieć, jak nowa seria K od Kenda sprawdza się na równie nowym Trek Fuel. W rzeczywistości, jak napisano w zaproszeniu, miało to być “każda jazda jak małe wakacje” - w rzeczywistości. Jednak potem nadeszła prawdziwa jesień w Wiedniu, a Vienna Trailbrunch, baza dla moich pierwszych jazd testowych, ostatecznie zmieniła się w wiedeńską kąpiel błotną.
Ścieżki w Wienerwald były naprawdę porządnie zamoczone, ale takie jesienne, rustykalne błotne kąpiele i tak sprawiają mi więcej radości niż dzień w eleganckim hotelu wellness. Tak więc, jako część hordy międzynarodowych dziennikarzy, rzuciłem się wraz z profesjonalistami Kenda na trasy Trailcenter Wien.

Zanim podążycie za mną w błotniste obszary Lasu Wiedeńskiego, chciałbym wam przekazać kilka informacji o firmie Kenda - tradycyjnym przedsiębiorstwie, które od pionierskich czasów kolarstwa górskiego specjalizuje się w oponach rowerowych i z nową serią K chce ponownie odzyskać udziały na europejskim rynku opon.

Eric Yang z San Francisco, szef zespołu Power Sports i wnuk założyciela, opowiedział o początkach. Kenda została założona w 1962 roku w Yuan-Lin na Tajwanie. Początkowo firma koncentrowała się na oponach rowerowych, a wkrótce potem zaczęła produkować opony do skuterów, motocykli i samochodów.
To, co od samego początku wyróżniało Kendę, to bliska współpraca z rynkiem OEM. Niezliczone marki, także w Europie, wybierają Kendę jako dostawcę wyposażenia fabrycznego. To zapewniło dużą skalę produkcji, ale mniej rozpoznawalności marki. Jednak za kulisami już wtedy dostarczali produkty najwyższej jakości - także dla największych producentów, którzy cenili Kendę jako niezawodnego i lojalnego dostawcę.

Wraz z wejściem na rynek MTB pod koniec lat 80. XX wieku, Kenda zaczęła zyskiwać na znaczeniu także wśród ambitnych rowerzystów. W latach 90. XX wieku rozwinęła się lojalna baza fanów.
Przełom nastąpił dzięki modelowi Nevegal - opracowanemu wspólnie z Johnem Tomacem. Opona dla agresywnych rowerzystów All-Mountain: szybka, przyczepna, trwała. Dla wielu Nevegal uchodził za ostateczny, uniwersalny bieżnik swoich czasów.

Kolejne klasyki również odniosły sukces: Small Block Eight do XC i dirt jumpingu, Honey Badger jako wszechstronny wybór z równowagą między przyczepnością a prędkością, czy Excavator do wymagającego terenu freeride i downhill.

Dziś to tacy zawodnicy jak Clemens Kaudela, Peter Kaiser czy Daniel i Elias Ruso, którzy swoimi występami w slopestyle, downhill lub enduro pokazują, że Kenda nie tkwi w przeszłości.
Przeniesienie doświadczeń z praktyki na produkt pozostało niezmienne: zawodnicy przekazują swoje opinie bezpośrednio do deweloperów. A ci dostarczają efekty.

Kto przegląda aktualny asortyment, szybko zauważa: To nie są zwykłe, genericzne opony.
Na przykład Hellkat: prawdziwy uniwersalny model do enduro i downhillu, z dopasowanymi mieszankami gumowymi (ATC, AGC, AEC) oraz karkasami w zależności od przeznaczenia. Albo Pinner, ulubiona opona Johannesa Fischbacha na trudne trasy. Również w segmencie XC i trail nastąpiły ulepszenia, na przykład dzięki modelom Booster Pro lub Regolith, oba dostępne także jako Tubeless Ready i wyposażone w ochronę Kenda SCT.

Od niedawna Kenda wprowadza na rynek zupełnie nową linię produktów o nazwie K-Series. Cel: Z jednej strony skonsolidować portfolio, a z drugiej strony osiągnąć światowy poziom pod względem wydajności i podbić trasy Pucharu Świata.
Doubleblack to nowa opona downhillowa, która dzięki swojemu bieżnikowi ma być prawdziwym uniwersalnym rozwiązaniem i w zależności od zastosowania dostępna jest w czterech różnych wariantach (Trail, Allmountain, Enduro, Downhill). Podczas gdy Kenda poleca model Hellkat głównie na błotniste warunki, a model Pinner na suche tereny, Doubleblack ma pokrywać znacznie szersze spektrum. Jak szerokie, miałem okazję przekonać się później na własnej skórze w Wienerwaldzie.

Częścią serii K jest również nowy Crusher, który jest najszybszą oponą w gravelowej linii Kenda. Dostępny jest w wersji z karkasem 120 TPI dla maksymalnej wydajności oraz w wersji z jednolitą warstwą 60 TPI, która ma zapewnić większą wytrzymałość i jest skierowana głównie do poszukiwaczy przygód i długodystansowych rowerzystów.

Dla mnie ten dzień na szlaku to podwójna premiera: po pierwsze nowy Kenda K-Series Doubleblack, po drugie nowy Trek Fuel EX. Oba produkty stawiają na maksymalną wszechstronność i szerokie zastosowanie, co czyni je idealnym połączeniem.

Po obfitych opadach w poprzednich dniach i ciągłym mżeniu aż do pierwszego wjazdu wyciągiem, szlaki są odpowiednio śliskie – a przez śliskie mam na myśli poziom gładkości gliny z Wienerwaldu w maksymalnym wydaniu. Na takich dzikich warunkach Kenda Doubleblack Trail na moim Treku może od razu pokazać, co potrafi. I co mogę powiedzieć: Trek ślizga się, Trek odzyskuje przyczepność, wszystko sunie przez zakręt, jakby było nasmarowane mydłem. Jeszcze bez kropli potu strachu na czole przyspieszam, przenoszę się w czasie do roku 2011 i czuję się jak Danny Hart w Champery. Najpóźniej od tamtego przejazdu wiemy: prędkość to klucz i ogromnie pomaga w takich trudnych warunkach, utrzymując bieżnik czysty. A czysty bieżnik oznacza przyczepność.
W przypadku Kendy najbardziej zachwyca mnie płynność, z jaką odzyskuje stabilność podczas poślizgów. Nawet na małym dywanie korzeni na końcu szlaku Spompanadl Doubleblack daje mi tyle pewności, że mogę po prostu trzymać pełny gaz na linii – i rzeczywiście: opona trzyma.

Po dziesięciu zjazdach czuję, jak moje siły słabną, a wraz z wysychaniem gliniastego podłoża staje się ono coraz bardziej kleiste, śliskie i nieprzewidywalne. Na końcu wszyscy spotykają się przy myjce rowerowej, aby przez 20 minut usuwać warstwę błota.
To był krótki, pierwszy test opony Kenda Doubleblack Trail, ale bardzo obiecujący. Gdy tylko ponownie będę miał okazję je założyć, pojawi się szczegółowa recenzja.

Wkrótce pojawi się tutaj szczegółowa recenzja nowego Fuel, dlatego ograniczę się do moich wrażeń i danych technicznych.
Fuel to prawdziwy uniwersalny rower, który dzięki nowej geometrii można elastycznie skonfigurować, od lekkiego trailu/all-mountain aż po wymagające enduro. Duże różnice w skoku zawieszenia można osiągnąć dzięki różnym mocowaniom, co pozwala na zakres od 150 mm w widelcu w modelu Fuel EX, przez 160 mm w modelu MX, aż do 170 mm w modelu LX, w zależności od konfiguracji również z damperem sprężynowym. Ponadto, dzięki Flip-Chip, zamontowany damper można jeszcze bardziej dostosować do profilu rowerzysty.

Jak zawsze, lakierowanie od Trek to prawdziwy majstersztyk. Mój testowy rower w kolorze Gloss Chameleon Green / Matte Black wygląda naprawdę „ostro”, ale rama w kolorze Purple Phaze / Amethyst Marble jest równie spektakularna.
Rower od pierwszych metrów sprawia dokładnie takie wrażenie, jakiego oczekuję od Trek Fuel. Pozycja siedząca, geometria, szerokość kierownicy, zawieszenie – wszystko razem daje mi natychmiastowe uczucie komfortu i bezpieczeństwa. Pomimo niesprzyjającej pogody i błotnych warstw na rowerze, Shimano XT Di2 działa perfekcyjnie. Jedynie prowadzenie łańcucha przy takich ekstremalnych warunkach mogłoby się przydać.

Geometria Fuel LX 29"

Geometria Fuel MX

Geometria Fuel EX

Praktyczny schowek w dolnej rurze, który jednocześnie zintegrowano z uchwytem na bidon, cieszy się słusznie dużą popularnością i w przypadku nowego Fuel został mechanicznie starannie, solidnie i elegancko rozwiązany, dzięki czemu na szlaku nic nie stuka ani się nie poluzowuje.
Podsumowując, miałem z Trekiem naprawdę mnóstwo frajdy i chętnie zrobiłbym jeszcze kilka rund na sucho lub w alpejskim terenie. To, co jest możliwe z tym rowerem, pokazali nie tylko profesjonaliści podczas Trailbrunch, ale także my na wielu naszych wycieczkach z poprzednim modelem. Klasa Fuel EX z pewnością należy do najbardziej wszechstronnych rowerów na rynku.