Beeldverslag Argus Bike Festival 2025
15.04.25 11:40 2942025-04-15T11:40:00+02:00Text: NoMan (vertaald door AI)Foto's: Seidl+Seidl OG, Sabine Hertel, David Stenitzer, NoManZo kleurrijk en gevarieerd als nooit tevoren. Waarom het brein achter Dirt Battle, Andi Brewi, dit jaar op blote voeten naar huis moest gaan, en wat er verder nog allemaal (nieuws) gebeurde bij het seizoenopeningsfeest op het Raadhuisplein, waarin voor het eerst de vrouwen de grote opener verzorgden.15.04.25 11:40 3132025-04-15T11:40:00+02:00Beeldverslag Argus Bike Festival 2025
15.04.25 11:40 3132025-04-15T11:40:00+02:00 NoMan (vertaald door AI) Seidl+Seidl OG, Sabine Hertel, David Stenitzer, NoManZo kleurrijk en gevarieerd als nooit tevoren. Waarom het brein achter Dirt Battle, Andi Brewi, dit jaar op blote voeten naar huis moest gaan, en wat er verder nog allemaal (nieuws) gebeurde bij het seizoenopeningsfeest op het Raadhuisplein, waarin voor het eerst de vrouwen de grote opener verzorgden.15.04.25 11:40 3132025-04-15T11:40:00+02:00Ik zal deze dag niet vergeten!
Dirt Battle-winnares en Slopestyle-wereldkampioene Alma Wiggberg uit Zweden, onder de indruk van het evenement en het Weense publiekPionierswerk
Zeven uur eerder, op de tien meter hoge starttoren van Dirt Battle Vienna. Van hieruit is het hele festivalterrein te overzien, dat op deze stralend mooie zaterdagochtend net tot leven komt: de imposante E‑MTB‑area en het populaire testparcours aan de linkerkant, het gezellige vlooienmarkthoekje en de booming toeristische sector aan de rechterkant, de nieuwe PopUp‑area in het midden en de talrijke exposantententen die zich daartussen en aan de rand van het gebeuren uitstrekken tot aan het Burgtheater, waar bovendien de kinderen elk hun leeftijdsgeschikte oefenroutes hebben.
In de eerste plaats valt de blik van de zes op het platform staande dames echter op de twee kickers in twee verschillende hoogtes en de machtige landingbag, die de rest van de dag hun speelterrein zullen vormen.
Als een hellevuurspleet wijst de roll‑in naar de afgrond, tegenover rijzen absprongramps en luchtkussens huishoog en steil als muren de hemel in. "Best beangstigend", vindt Johanna Nussbaumer, die nog nooit met zo'n springhoogte geconfronteerd is geweest.
Ze is 16 jaar oud. Ze heeft haar vak geleerd met behulp van YouTube‑video's. Ondertussen behoort de merkcollega van Sarah Schieder evenzeer tot de freeride‑elite als CJ Selig uit de VS, Špela "Sisi" Horvat uit Slovenië, Alma Wiggberg uit Zweden en de Beierse Kathi Kuypers, met een dozijn jaar slopestyle‑ervaring de grande dame in het Duitstalige gebied.
Ze staan te shinen bij de Rampage, vieren de Internationale Vrouwendag, organiseren hun eigen jam‑sessions, worstelen met blessures, onderhouden hun socialmediakanalen, bekritiseren de FMBA publiekelijk wegens fout uitgevoerde inclusie, kortom: ze zitten er met hart, huid en haar in het vak.
Als het aan Dirt Battle‑mastermind Andi Brewi had gelegen, zouden bij het zestal nog negen rijdsters zijn gekomen, want 15 – met voorop Red Bull‑shootingstar Patricia Druwen – waren uitgenodigd. Alleen: "Veel zijn geblesseerd, meerdere ziek", betreurde de eventmanager in de vroege ochtend.
In een duet ...
Maar geen reden om bij de pakken neer te zitten. De zes die zijn uitnodiging gevolgd hebben, rocken het Stadhuisplein daar binnenkort des te meer.
Van Johannas aanvankelijke respect is na de eerste proefsprongen, waarin ze het juiste gevoel voor tempo en timing heeft opgebouwd, niets meer te merken. Met indrukwekkende stijl vliegen zij en haar Rose door de lucht. En hetzelfde geldt voor de rest van de meiden. Ze springen steeds hoger, landen steeds gecontroleerder, whipen steeds vastberadener, zwieren steeds sneller en beperken steeds vaker het aantal contactpunten met de fiets.
Geloot samen met telkens een heer der schepping, zijn ze na slechts één ochtend training uiteindelijk klaar voor de Mixed Team-wedstrijd.
Wat voor de mannen een welkom extra‑training betekent, is voor de vrouwen het eerste van twee hoogtepunten. En voor het Weense publiek een goede gelegenheid om te begrijpen wat slopestyle‑rijdsters bedoelen als ze, volgens het herhaaldelijk uitgesproken mantra van hun host, "better safe than sorry" als leidraad nemen tijdens hun optreden.
Backflips horen net zo bij het repertoire als Suicide No Handers of 360's, en afhankelijk van hoe de wind staat en draait, komen hier en daar barspins bij of halen ze de voeten van de pedalen, tot het duidelijk is: met de oorspronkelijk geplande drie ronden hebben noch de atleten noch de toeschouwers genoeg.
Met een geschrokken "Doe de deur dicht!" stuurt presentator Andi Brewi Sarah Schieder en haar teamgenoot Vilibald Vitek uit Tsjechië na een mislukte Superman‑seatgrab‑frontflipcombi een ereronde in, en op freerider Horvat na, die zich helaas meteen bij de start aan haar dij heeft verwond, doen allemaal nog een keer mee.
... of alleen: echt geweldig!
Je kent de beelden van high-fives, van elkaar om de hals vallen, van het juichen al uit voorgaande jaren. Je weet van de mannenwedstrijd hoezeer degenen die van de toren springen en degenen die bovenop op hun inzet wachten elkaar pushen. Je bent van de herenwedstrijd vertrouwd met de ongekende hoogten waarin het trickniveau van run naar run stijgt, mits het publiek meegaat. Want weet: freestyle leeft van geluid, en sfeer is de brandstof van de slopestyle-profs.
De vrouwen doen het op al deze punten precies hetzelfde - zeker wanneer ze dan bij de Best Trick solo voor de ogen van de strenge jury verschijnen. Maar wat hun wedstrijd op het Raadhuisplein heel duidelijk onderscheidt van de eerdere, is de betovering van de eerste keer.
Het is een bijna tastbare sensatie om fladderend lang haar en rondvliegende krullen in de lucht voor de raadhuis-toren te zien. Het is voelbare kippenvel om pioniers en rookies van de freeride-sport samen bij de drop-in te zien staan. Het is pure vreugde om de jonge en niet meer zo jonge meiden te zien groeien, sterker worden en succes te boeken.
Als ze nu echt die frontflip landt, ga ik vandaag op blote voeten naar huis!
Presentator Andi Brewi voor de zegeronde van Alma WiggbergEn zo gebeurt wat gebeuren moest: van de iets te kort gesprongen en scheef gelande No Footer wordt er een zoals uit het plaatjesboek, van de aanvankelijk nog licht wiebelige Backflip een bomzekere paradetrick, van de 360 Barspin tot ieders en vooral Johannas grote vreugde een double Truckdriver en van Alma Wiggbergs Backflip Barspin to Can Can ... nou ja:
Vilibald Vitek als (door de jury niet beoordeelde) voorspringer geeft het min of meer aan, en Andi Brewi pakt de bal onmiddellijk op. Vraagt het publiek om bijzondere aandacht en DJ Daniel Hammerschmidt om de bijpassende muziek. En voegt er dan luchtig aan toe: "Als zij die Frontflip nu echt landt, ga ik vandaag op blote voeten naar huis!"
Meer had de regerend slopestyle-wereldkampioene niet nodig. Frontflip, kaarsrecht, verdomd hoog en met onfeilbare zekerheid op de grond gezet. En daarmee de overwinning bij de eerste Dirt Battle Vienna bij de vrouwen!
Fietsliefde overal
Wat bij de Dirt Contest de grote sensaties in de lucht waren, waren in de Fiets Pop-up Area ondertussen de kleine op de grond.
Deze midden in het ingangsgebied gepositioneerde open ruimte was eveneens een primeur voor het Argus Bike Festival. En wel een die niet charmanter en gevoeliger had kunnen laten zien wat de fiets allemaal is en kan.
Daar tekende de bijna 80-jarige kunstenaar, beeldhouwer en muzikant Erich Schaber met zijn kunstfiets bloemen op het asfalt; vooruit, achteruit, heen en weer op het achterwiel, dat hij daarvoor in een ondiepe waterbak nat had gemaakt. Het was heel betoverend en ongelooflijk sympathiek.
Hans Bauer, hoograd-wereldkampioen en wereldrecordhouder, liet volwassenen glimlachen en kinderen versteld staan met hoedjonglage, bandtrucs, slapstickacts en zeepbellen op wiebelige, luchtige hoogte.
Bij de Brompton-vouwfietscontest vielen de records als het ware, en een deelnemer beloofde, naast de uitgeloofde winkelbon, een drankje te betalen mochten de aanvankelijk vastgestelde 30 seconden sneuvelen.
En trial-ster Jorge "Viki" Gomez danste zó elegant en sierlijk met zijn BMX over het plein, dat je je als gefascineerde toeschouwer heel onbeholpen en stijf voelde. Vriendelijk leerde de drievoudig flatland-wereldkampioen uit Spanje aansluitend op zijn Bike&Mic-Shows jong en oud over balans, snelle spins en voetpositie, terwijl gidsen van Cycling Austria de BMX-nakomelingen door kegeltjes-slaloms en over miniramps leidden.
Vrouwen, alweer
Apropos Cycling Austria: De door fietsen aangedreven autoracebaan bij de stand van de Oostenrijkse wielersportbond bleek, naast de reusachtige watervalschommel van JobRad, een van de attracties voor kinderen op de beurs. En ook bij de tweede grote vrouwenpremière op zondagochtend mengde de bond, die zich in de toekomst meer op de breedtesport wil richten, zich actief: hij trakteerde op het naamgevende drankje van de Coffee Ride – Women Edition.
Bij deze, samen met de Female Cycling Base en Verge VICC Womens Racing georganiseerde uittocht, maakten bijna 50 deelneemsters — van wedstrijdrenster tot recreatieve fietsster — een ontspannen rondje omhoog naar Manhartsbrunn en gebruikten de gelegenheid om te netwerken, ervaringen uit te wisselen of gewoon een paar kilometer in prettig gezelschap af te leggen. Een meer dan alleen een zichtbaar teken voor de sterker wordende vrouwelijke racefiets-community in en rond Wenen!
Wauw! Ik hou ervan! Dat was echt vet, bedankt voor de goede vibes!
De dames Nussbaumer, Selig en Kuypers, gevraagd naar hun indrukken van de Dirt BattleAls iemand bij dit alles de gebruikelijke verdachten mist: Ja, natuurlijk organiseerde Michi Strasser opnieuw een charityride en toonde Bosch-testimonial Stefan Schlie wat er tegenwoordig met e‑MTB's allemaal mogelijk is met een beetje evenwichtsgevoel in het lichaam, pedaalmanagement in de benen en boost-technologie in de software. Onder de 9.000 mensen die zondagmiddag in het kader van de fietsparade de hoofdstad in een autovrije realutopie veranderden, bevonden zich zeker ook een paar mannen. En natuurlijk waren er dit jaar weer een aantal volkomen onverschrokken jongens bij de Dirt Contest en leverden ze zondag een show die zijn weerga niet kende. Maar hey, de vrouwen – al gehoord?
Wat nemen zij mee van deze zaterdag der superlatieven, waarop ze voor het eerst voor de legendarische menigte van het Argus Bike Festival mochten optreden?
Dat ze deel uitmaakten van iets heel bijzonders. Dat ze goed zijn, en met behulp van zulke wedstrijden nog beter worden. En dat ze terug willen komen. Ook en vooral Sarah Schieder – dan mogelijk al als medefavoriete voor de overwinning. Want als de enige deelneemster uit Oostenrijk vandaag, naast hoe leuk zo'n dag alleen met meiden is, iets geleerd heeft, dan het volgende: "Dat, hoe klein een truc me ook lijkt, ik zal volhouden en hem blijven oefenen."



