Simplon Grid-review: gravelbike met Sram Rival E1 XPLR

Bekentenissen van een gravelbiker: Niet. Ik heb voor deze test geen aarde‑getinte bikewear aangeschaft en me geen tatoeages laten zetten. Hij werd afgelegd zonder een stout flapperend flanellen hemd en een woelige baard; zelfs de af en toe meegereisde tochtgenoten verschenen zonder enige hippe gezichtsbeharing of houthakkerskleding. Ik heb op het Grid nooit meer bagage geladen dan in zijn slimme onderbuis‑opbergvak en de door mij gemonteerde, niet minder vlotte Pro Craft Race Ultimate Sideload bidonhouders past. Ik heb er geen gravelrace mee gereden en geen "Unsupported Challenge" ondernomen. Ik heb niet één keer naast het Simplon in de schoot van Moeder Natuur geslapen – noch primitief bivakkerend, noch vorstelijk in het ultieme lichtgewicht-expeditietentje gelegd. Ja, niet eens een kampvuur heb ik naast het Grid aangestoken om mijn zojuist in de rivier gevangen en eigenhandig uitgenomen vis te grillen.

En toch durf ik te beweren: ik heb er waardig mee gereden. Door de in de zomer populaire streekjes van Grazers en Wieners – Schöcklland, omgeving Semmering, Waldviertel, Salzkammergut – en over de stadsnabije MTB‑routes van het afgelopen millennium, toen trails nog wandelpaden heetten en de officiële fietsroutes dat terrein onder de wielen namen dat nu de ideale gravelomstandigheden vormt: min of meer vlakke boswegen, een beetje gehobbel over kleinere wortels en grovere ondergrond, af en toe weidepaden of modderpassages.
Na twee maanden over stok en steen, asfalt en grind op de wegen van mijn eerste Wenen‑jaren – Lainzer Tiergartenronde, Paraplui‑ en Pappelteich‑route enzovoort – en menig "verblijf in het buitenland" in het verdere Neder‑ en Opper‑Oostenrijk, Salzburg en Stiermarken, kom ik nu tot de conclusie dat Simplon bij de presentatie van het nieuwe gravelmodel in februari 2025 niet te veel heeft beloofd.

Visueel doet deze veelzijdigheid aan de geclaimde sportiviteit geen afbreuk, integendeel. Met zijn cleane uitstraling in het dit jaar kennelijk bijzonder hippe bijna-Racing-Green met metallic-effect ziet de Simplon Grid er behoorlijk vlot en gestroomlijnd uit. Alleen het Smart Headset van de Vorarlbergers, een soort hoes rond de onderste stuurpen en balhoofd, waarin de rem- en versnellingskabels verdwijnen voordat ze het frame binnengaan, maakt — zeker in combinatie met de spacer-toren — geen echt slanke indruk maar lijkt, ondanks zijn bewezen technische betrouwbaarheid, een beetje geïmproviseerd.

Ontdaan van alle beschermende transporthoezen woog de in maat S geleverde testfiets 8,99 kg inclusief opbergtas. Geen topwaarde, maar ongeveer gelijk met Backroads, Addicts of Checkpoints met vergelijkbare specificaties. Zo werd de beweerde wendbaarheid ook van die kant niet in gevaar gebracht.

En wat biedt de Simplon Grid, afgezien van de voor 2025 nog niet-standaard 13-versnellingsspecificatie? Op het eerste gezicht heel wat racefiets-allures. Op de achtergrond echter ook veel mountainbike-invloeden. Alles bij elkaar een gravelbike dat aan de eisen van een allrounder vrijwel perfect voldoet.

Hoe het daar zo voor je staat met zijn eenvoudig gehouden carbonframe inclusief geïntegreerde zadelklem, de grotendeels hoekige buisprofielen en inwendig geleide kabels, doet de fiets vrij weggericht aan. Dat komt enerzijds door de relatief tam ogende banden. De Schwalbe G-One Overland, als brug tussen toer- en racebanden, worden standaard in een breedte van 40 mm gemonteerd. De maximale bandenvrijheid van frame en vork bedraagt echter 45 mm (zonder spatborden). Wie wil, kan hier dus nog flink meer comfort of grip monteren – hoewel het Grid, dat hierbij nadrukkelijk vermeld wordt, aan beide niet ontbreekt.
Daarnaast presenteert de schotterflitser zich aan de voorkant ook erg racefietsachtig, want het op de testfiets gemonteerde Newmen-stuur overdrijft zeker niet met de flare. Volgens de standaarduitrustingslijst zou het echter de eigen Gravel Bar Carbon zijn, die aan het onderstuur duidelijk breder oogt, waardoor we dit punt, behalve de vermelding van die roadie-uitstraling, verder geen aandacht zullen geven.

En weggerichte kenmerken zijn ook niets slechts aan een gravelbike, integendeel: Het Grid neemt in principe graag snelheid op, rijdt braaf vooruit wanneer het daartoe door regelmatig trappen of een spontane versnelling wordt aangespoord, en houdt de snelheid ook goed aan. Blijkbaar brengt het chassis voor dat alles voldoende stijfheid mee. In bochten bevalt zijn voorspelbaarheid — nerveus heen en weer wiebelen of zelfs slingeren kent dit frame niet.
Aan de levendigheid valt echter nog te werken. Waarschijnlijk wegen hier de niet al te lichte banden in combinatie met de DT Swiss G1800 door. Maar liever een solide, betrouwbare en daardoor iets forser aandoende combinatie, dan met doorboorde banden of gedeukte velgen ergens in het terrein stranden.
Bovendien bevallen de Schwalbe-banden juist op de weg erg goed: ze rollen dankzij de gelijkmatig hoge loopvlakprofilering stil en trillingsvrij, voelen zich behoorlijk vlot aan en "kippen" in bochten niet onaangenaam over de zijnoppen.

Wat zich eveneens al op glad asfalt toont en des te duidelijker wordt, naarmate de ondergrond onrustiger, slechter of dieper is of de snelheid hoger: de Grid is buitengewoon koersvast en loopt rustig – en compenseert op die manier zelfs de eventueel als onvoldoende ervaren breedte van de drops.
Ook zonder veel flare blijven op het gebied van stabiliteit of controle geen wensen onvervuld, temeer daar de Overland in het terrein beter presteert dan je op basis van het uiterlijk zou verwachten. Meer dan waardig voor het door Schwalbe gepropageerde allroundgebruik, overtuigt hij ook op los grind of zelfs op vochtige aarde met vertrouwenwekkende grip en goede zijwaartse houvast.

Waar komt de stabiele wegligging en de bijna onwankelbare rust van de Grid vandaan? Waarschijnlijk rechtstreeks uit het mountainbike-universum. Want bij het ontwerp van het in vijf maten verkrijgbare gravelbike heeft Simplon zich georiënteerd op de eigen MTB-geometrieën en het 'longer, lower, slacker'-principe toegepast. Met zijn lange wielbasis (1.042 mm op de testfiets, tot 1.106 in maat XL), lage trapashoogte (-75 mm) en flauwe balhoofdhoek van slechts 70° neigt het ongegeneerd naar soevereiniteit in veeleisend terrein.

Tegelijkertijd is de stack bij een 'bescheiden' reach tamelijk royaal. Hoe weinig dit ook naar diep over het stuur gedoken sprints lijkt te roepen, des te meer bevordert het het overzicht dat een gevoel van veiligheid geeft — en ook het zitcomfort.

De Simplon Grid combineert racefietslooks met mountainbike-allures en blijkt in de praktijk een sportief-comfortabele optie voor ritten waarbij stabiliteit en betrouwbaarheid vooropstaan.
Hij wil beslist graag vooruit en blijft ook veilig op koers als de ondergrond mul, het terrein hobbelig of de snelheid hoog wordt. Bochten kan hij natuurlijk evengoed aan, en dat doet hij behoorlijk onverstoorbaar, op een aangenaam voorspelbare lijn en zonder onaangenaam naar binnen te vallen.
Vermoedelijk – door tijdgebrek en een gebrek aan gelegenheid konden we het niet uitproberen – maken deze eigenschappen hem ook bijzonder geschikt voor bikepacking, dat dankzij de vele bevestigingspunten op frame en vork in allerlei varianten mogelijk lijkt. Wie daarentegen een kwieke wezel voor harde races zoekt, kan beter verder kijken. Er zijn op de markt beslist gravelbikes die alerter en vinniger reageren.

Grote pluspunten van de Grid zijn zijn veelzijdigheid, ook wat betreft de mogelijke specificaties (van royale bandenbreedtes en opties voor woon-werkverkeer tot optionele MTB-gadgets), en het rijcomfort dat hij dankzij de geslaagde, prettige geometrie en effectieve trillingsdemping biedt.
Daar komt als slim detail het opbergvak in de onderbuis bij, waarin alles past wat je voor dagtochten nodig hebt, van de nodige reparatiespullen tot een windjack – een zegen voor liefhebbers van een wat lossere kledingstijl zonder achterzakken.

Met de nieuwe Rival XPLR-groepset heeft Simplon ons aangenaam verrast. Die staat de Grid – en straks vast nog veel meer gravelbikes – uitstekend en brengt niet alleen snel, draadloos schakelen door 13 versnellingen met het bijbehorende bereik naar het betaalbare middensegment. Vooral op het vlak van ergonomie en remkracht is deze upgrade een voltreffer. Volgend modeljaar wordt hij voor 4.499 euro – dan met een DT Swiss Gravel LN-wielset en (kijk eens aan, was mijn zucht tijdens de Schöckl Gipfelsturm soms tot in Xi te horen?) een 40-tands kettingblad – standaard voor het uitrustingspakket "Expert".