Beeldverslag Schöckl Downhill Oostenrijkse kampioenschappen 2024

Op een 1,3 kilometer lang deel van de beruchte Gedscho-route met 300 hoogtemeters werd om de titel gestreden. Voor wie dat niets zegt: het is daar zo steil dat de wedstrijdervaren evenementfotograaf de dag erna van de ergste spierpijn van zijn leven rapporteerde. Het is daar bovendien uitgesproken trapachtig en door de losse ondergrond ook nog eens glad.
Geen terrein waarop je je zeker kunt voelen. Geen terrein waar niet op elk moment iets kan gebeuren. Niet voor niets heeft ooit zelfs de internationale top de koers als een van de moeilijkste ter wereld bestempeld, toen het daar in 2003 om de eer van het Europees kampioenschap ging.

De locals zagen dat soms anders. "Een volle Gaudi! Het parcours was top, het was echt leuk, en het weer werkte ook mee", verklaarde Kerstin Sallegger na haar finish als fan van zulke "goede, oude downhillparcours". De renster uit Graz, die in voorgaande jaren tweede en derde werd, kon het zich natuurlijk veroorloven om te lachen: ze gaf haar interview immers als winnares van de dameswedstrijd en daarmee kersverse nationale downhillkampioene.
Achter de dit jaar voor het eerst in de wereldbeker startende Omnibiotic-renster maakten, bij afwezigheid van de grote Valentina Höll, Helene Frühwirt uit Neder-Oostenrijk en Marlena Neissl van de organiserende Bikeclub Stattegg het podium compleet.

Niet minder enthousiast liet Andreas Kolb zich blijken: "Hopelijk rijden we hier snel weer een wedstrijd", lachte de man met het snorretje ontspannen, toen het eindelijk in kannen en kruiken was.
Door een ontketende menigte was de 28-jarige als het ware over het parcours gejaagd en was het hem dan ook daadwerkelijk gelukt, "op snelheid mee te rijden en niet steeds op de rem te hangen", zo klonk het van tevoren geuite criterium.
De van oorsprong Schladminger met woonplaats Graz, die ook de kwalificatie al voor zich had beslist, bracht uiteindelijk bijna vijf seconden voorsprong op zijn eerste achtervolger, Kilian Schnöller uit Tirol, over de streep. Daar vlak achter pakte reekswinnaar David Trummer uit Gnas met nog steeds pijnlijke schouder en grote vechtlust toch nog brons en zorgde daarmee ook bij de elite heren voor een Stiermarkse overmacht op het podium.