Recenzja: DT Swiss ARC 1100 DICUT 55

To, że w profesjonalnym kolarstwie coraz częściej stawia się na szersze opony, już dawno nie jest tajemnicą.
Aby mogły one w pełni wykorzystać swój potencjał, potrzebna jest jednak odpowiednia wewnętrzna szerokość obręczy.
W nowych modelach ARC wynosi ona 22 milimetry.
Technicznie możliwe byłoby wprawdzie również jeszcze szersze wykonanie, jednak w centrum uwagi było idealne dopasowanie do 29-milimetrowej opony AERO 111, która zdążyła się już ugruntować jako nowy standard aerodynamiczny.

Większa szerokość wewnętrzna wpływa bezpośrednio na powierzchnię czołową koła. Aby zrekompensować związane z tym aerodynamiczne wady, DT Swiss stosuje profil obręczy w kształcie litery V. Według testów w tunelu aerodynamicznym ten projekt nie tylko zapewnia najniższy zmierzony opór podstawowy, lecz także zmniejsza moment skręcający. Efektem jest stabilne i kontrolowane prowadzenie, które przekonuje nawet przy bocznym wietrze.

Specyfikacja: ARC 1100 DICUT 55

Również przy detalach nie oszczędzano. Dzięki własnemu systemowi modułowemu i zgromadzonej wiedzy fachowej wszystkie komponenty mogły zostać precyzyjnie dopasowane do siebie. Celem był zestaw kół, który nie tylko przekonuje aerodynamicznie, lecz także oferuje znakomite właściwości jezdne. Istotny wkład mają specjalnie zoptymalizowane pod kątem aerodynamiki szprychy. Ich liczba w przednim kole została zredukowana do 20, co lekko zmniejsza opór powietrza i jednocześnie redukuje masę.

Stało się poważnie podczas testu szosowego spusu, gdy koła DT Swiss w połączeniu z oponami Continental osiągnęły szczyt formy, a konfiguracja naprawdę ożyła. Obok dobrej aerodynamiki – no tak, inaczej można by od razu jeździć na lekkich kołach pod wspinaczki – najważniejsze dla nas w przypadku kół aero są przede wszystkim duża sztywność, możliwie niska podatność na boczny wiatr oraz absolutna przydatność na co dzień. Wszystkie wymienione punkty Szwajcarzy zaliczyli z powodzeniem. W kwestii aerodynamiki nie mieliśmy wprawdzie nic innego do zrobienia, jak zaufać danym udostępnionym przez DT Swiss, ale do reszty nie potrzebowaliśmy rakietowego naukowca.

Nawet mając tylko 20 szprych w przednim kole, obręcze przekonywały dużą sztywnością i pierwszorzędnymi właściwościami jezdnymi. Pomimo 55-milimetrowej głębokości obręczy nowe ARC okazały się przy porywistym wietrze zaskakująco neutralne w prowadzeniu i wyraźnie mniej podatne na boczny wiatr niż fabrycznie montowane koła. Przednia opona 29er zdobyła punkty dzięki swojemu sztywnemu karkasowi i ostrzejszemu profilowi, oferując dużą zwinność i doskonałą precyzję kierowania – niczym przysłowiowy skalpel. Jednak uderzenia i wibracje przenosiły się teraz nieco wyraźniej do kierownicy. Również twardsza tylna opona dzięki swojej szerokości mogła być używana przy niższym ciśnieniu i zapewniała dobrą amortyzację.

Biorąc pod uwagę całe spektrum — wygląd, poprawioną aerodynamikę, bardziej zwinne i precyzyjne prowadzenie — niewielkie straty komfortu z przodu były całkowicie akceptowalnym kompromisem.